วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2521

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรู้หนังสือของประชากรในอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ที่เรียนสำเร็จเพียงชั้นประถมศึกษาตอนต้น และเปรียบเทียบระดับการรู้หนังสือปัจจุบันของประชากรกับระดับการรู้หนังสือปกติ ตลอดจนเปรียบเทียบระดับการรู้หนังสือของประชากรที่มีภูมิหลังต่างกัน โดยสุ่มตัวอย่างประชากรที่เรียนสำเร็จเพียงชั้นประถมศึกษาตอนต้น จำนวน 348 คน และกลุ่มตัวอย่างผู้สำเร็จชั้นประถมศึกษาตอนต้นทั่วไป จากนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด อำเภอธัญบุรี จำนวน 300 คน วัดระดับการรู้หนังสือด้วยแบบสอบความคงอยู่ของการรู้หนังสือวิชาภาษาไทยและวิชาเลขคณิต ของกุหลาบ หวังดีศิริสกุล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติที (t-statistic) ปรากฏว่า 1. ประชากรในอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีการรู้หนังสือ มีความรู้วิชาภาษาไทย และความรู้วิชาเลขคณิต อยู่ในระดับที่น่าพึงพอใจ 2. ประชากรมีระดับการรู้หนังสือปัจจุบัน และระดับความรู้ปัจจุบันวิชาเลขคณิตสูงกว่าระดับการรู้หนังสือปกติ และระดับความรู้ปกติวิชาเลขคณิต ตามลำดับ แต่ละดับความรู้วิชาภาษาไทยไม่แตกต่างจากระดับความรู้ปกติ 3. ประชากรที่มีภูมิหลังซึ่งได้แก่ เพศ ระยะเวลาที่ออกจากระบบโรงเรียนและอาชีพที่ต่างกัน มีระดับการรู้หนังสือ ระดับความรู้วิชาภาษาไทยและวิชาเลขคณิตไม่แตกต่างกัน ส่วนประชากรที่ย้ายถิ่นมีระดับการรู้หนังสือ ระดับความรู้วิชาเลขคณิตสูงกว่าประชากรที่อยู่ภูมิลำเนาเดิม