ไวรัสตับอักเสบบีและไวรัสตับอักเสบซีเป็นสาเหตุสำคัญของเกิดโรคตับอักเสบแบบเรื้อรัง ซึ่งอาจมี การดำเนินของโรคต่อไปเป็นตับแข็งและมะเร็งตับ ปัจจุบันเชื่อว่าปัจจัยต่างๆที่เกี่ยวข้องกับไวรัสเช่นความ แตกต่างของสายพันธุ์ การเกิดสายพันธุ์ผสมและการกลายพันธุ์ของยีนในบางตำแหน่ง รวมทั้งปัจจัยต่างๆ ของผู้ป่วยมีผลต่อการดำเนินโรคที่แตกต่างกัน จุดมุ่งหมายของโครงการนี้เพื่อศึกษาความชุกและความสำคัญ ทางคลินิกของปัจจัยต่างๆดังกล่าวในผู้ที่มีการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบีหรือไวรัสตับอักเสบซีแบบเรื้อรัง ผล การศึกษาในเชิงระบาดวิทยาพบว่าเชื้อไวรัสสายพันธุ์ซี (genotype C) และสายพันธุ์บี (genotype B) เป็นสาย พันธุ์ที่พบได้บ่อยในประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน การศึกษาแบบ case-control study พบว่าการกลาย พันธุ์แบบ A1762T/G1764A และ G1899A ของไวรัสตับอักเสบบีมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงของการเกิด มะเร็งตับในผู้ป่วยที่ติดเชื้อแบบเรื้อรัง ส่วนการศึกษาระบาดวิทยาของไวรัสตับอักเสบซีพบว่าสายพันธุ์ที่พบ บ่อยในประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้านได้แก่สายพันธุ์ 1, 3 และ 6 โดยเฉพาะสายพันธุ์ 6 ซึ่งเป็นสาย พันธุ์ที่จำเพาะในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการกระจายของสายพันธุ์ย่อย (sub-genotype) ใน ประเทศไทยแตกต่างจากในประเทศเพื่อนบ้าน นอกจากนี้ยังพบว่าไวรัสตับอักเสบซีสายพันธุ์ 6 มีอัตราการ ตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาต้านไวรัสแตกต่างจากสายพันธุ์ 1 และ 3 ผลวิจัยจากโครงการนี้จะเป็น ประโยชน์ในทางระบาดวิทยาของการศึกษาไวรัสตับอักเสบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ ยังทำให้ทราบถึงกลไกการดำเนินของโรค ตลอดจนแนวทางในการรักษาผู้ป่วยตับอักเสบแบบเรื้อรังได้ดี ยิ่งขึ้น Hepatitis B virus (HBV) and hepatitis C virus (HCV) infections are major public health problems in Thailand and worldwide. Chronic viral hepatitis is associated with a high lifetime risk of developing cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC). Several viral and host factors appear to strongly influence the outcome of infected patients. This project was aimed at studying the prevalence and clinical significance of these factors in diverse groups of chronically infected individuals. In epidemiological studies, our data showed that HBV genotypes C and B were the predominant strains found in Thai populations and migrant workers originated from neighboring countries. In a case-control study, our data showed that A1762T/G1764A and G1899A mutations were independent viral factors associated with the risk of developing HCC in Thai patients with chronic hepatitis B. Regarding chronic HCV infection; our epidemiological studies showed that genotype 1, 3 and 6 were the predominant genotypes circulating in Southeast Asia. Among HCV genotype 6, it appeared that the distribution of its sub-genotypes in Thai populations and migrant workers were slightly different. About treatment of chronic HCV infection, the results of our pilot study suggested that the overall response rate of HCV genotype 6 was slightly lower than that of genotype 3 but higher than that of genotype 1. In addition, a response-guided therapy based on viral kinetics might be useful to optimize treatment in patients infected with HCV genotype 6. These data provide useful information regarding the epidemiology and clinical importance of HBV and HCV genetic variability in patients chronically infected with the viruses.