งานวิจัยนี้ศึกษาผลของความหนาผิวเคลือบพอลิยูริเทนและปริมาณผงไททาเนียมไดออกไซด์ ในผิวเคลือบที่มีต่อสมบัติการสะท้อนรังสีอาทิตย์ และสมบัติทางกล-กายภาพของผลิตภัณฑ์หลังคา ยางจากวัสดุผสมยางธรรมชาติและขี้เลื่อยไม้ โดยเติมผงไททาเนียมไดออกไซด์ ที่ปริมาณ 0 1 3 5 7 9 และ 15 ส่วนต่อน้าหนักสารพอลิยูริเทน 100 ส่วน และปรับเปลี่ยนความหนาผิวเคลือบ พอลิยูริเทนที่ 130 150 200 250 และ 300 ไมครอน ทดสอบความสว่างและค่าการสะท้อนรังสี อาทิตย์ด้วยเครื่อง UV-VIS-NIR Recording Spectrophotometer ค่าการนำความร้อน และสมบัติทาง กลด้านการยึดเกาะ และความทนทานต่อการดัดโค้งของผิวเคลือบ ก่อนและหลังการเร่งสภาวะของผิว เคลือบด้วยรังสียูวี ผลการทดลองพบว่า ความสว่างและค่าการสะท้อนรังสีอาทิตย์ของผิวเคลือบ เพิ่มขึ้นตามปริมาณผงไททาเนียมไดออกไซด์ที่เพิ่มขึ้น โดยมีค่าการสะท้อนรังสีอาทิตย์มากสุดที่เติม ปริมาณผงไททาเนียมไดออกไซด์ 15 ส่วนในผิวเคลือบ แต่ไม่เปลี่ยนแปลงตามความหนาของผิว เคลือบ มีค่าการนำความร้อน ระหว่าง 0.347-0.397 W/m K นอกจากนี ้ ไม่พบการหลุดลอกของผิว เคลือบพอลิยูริเทนบนวัสดุยางธรรมชาติ โดยผลการยึดเกาะผ่านเกณฑ์มาตรฐาน และไม่พบรอย แตกร้าวผิวเคลือบพอลิยูริเทนหลังจากผ่านทดสอบการดัดโค้ง ส่วนการศึกษาการเสื่อมสภาพของผิวเคลือบพอลิยูริเทนบนหลังคายางจากวัสดุผสมยาง ธรรมชาติและขี้เลื่อยไม้โดยการเร่งสภาวะด้วยเครื่องเร่งสภาวะรังสียูวี ที่ระยะเวลา ดังนี ้168 336 504 และ 672 ชั่วโมง พบว่า ความสว่างของผิวเคลือบพอลิยูริเทนเพิ่มขึ้นตามเวลาในการเร่งสภาวะของผิว เคลือบด้วยรังสียูวี ไม่พบการหลุดลอกและรอยแตกร้าวของผิวเคลือบพอลิยูริเทนหลังจากผ่านทดสอบ การดัดโค้งผิวเคลือบที่การเร่งสภาวะที่ระยะเวลาต่างๆ ส่วนการทดสอบการรับรังสีความร้อนจากดวง อาทิตย์ที่สภาวะการใช้งานจริงของหลังคายาง หลังคากระเบื้องลอนคู่ และหลังคากระเบื้องคอนกรีต พบว่ากระเบื้องลอนคู่และกระเบื้องคอนกรีต โดยมีอุณหภูมิสูงกว่าหลังคายางที่เคลือบผิวด้วยสาร เคลือบพอลิยูริเทนที่ไม่เติม และเติมผงไททาเนียมไดออกไซด์ ประมาณ 10-12%