โครางการเลี้ยงปูแสมในป่าแสมโกงกาง อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฏ์ธานี โดยชุมชุนมีส่วนร่วม ในเบื้องต้นพัฒนาเทคนิคผลิตปูแสมขนาดเล็กในป่าชายเลน พบว่าอัตรารอดเฉลี่ยในชุดการทดลองที่ 1 และ 2 ที่ใช้การเพาะแบบกึ่งธรรมชาติมีอัตรารอดเฉลี่ยอยู่ที่ 20.13 และ 20.26 % เมื่อเปรียบเทียบกับการเพาะแบบธรรมชาติ ในชุดการทดลองที่ 3 นั้นมีอัตรารอดเฉลี่ยของลูกปูแสม 29.11 % และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) นำรูปแบบการเพาะลูกปูแสมแบบธรรมชาติมาศึกษาต่อทางด้างอาหารที่ใช้ในการอนุบาล ซึ่งผลของอัตรารอดของลูกปูระยะซูเอี้ย 1 ถึง ระยะแมงมุม ที่ให้อาหารแตกต่างกัน นั้นในชุดการทดลองที่ 1 (ให้น้ำเขียวเป็นอาหาร) มีอัตรารอดที่สูงที่สุดคือ 29.31 % ส่วนในชุดการทดลองที่ 2 (ให้น้ำเขียวที่ enrich ด้วยแบคทีเรียที่ได้จากน้ำทิ้งโรงงานนม) มีอัตรารอดสูงสุด คือ 35.31 % และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) นำผลการทดลองที่ได้มาปรับใช้กับพื้นที่ป่าชายเลนอำเภอท่าฉาง โดยแบ่งออกเป็น 3 แปลงทดลองพื้นที่ขนาด 2,500 ตารางเมตรต่อแปลงทดลอง ปล่อยแม่ปูแสมไข่แก่นอกกระดองลงภายในแปลงทดลองทุกเดือน และใช้พื้นที่ภายในแปลงทดลองเป็นที่อนุบาลลูกปูแรกฟัก โดยอาศัยอาหารจากธรรมชาติในการเจริญเติบโตเพื่อศึกษาปริมาณลูกปูแสมที่เพิ่มขึ้นในแต่ละเดือนเมื่อสิ้นสุดการทดลองพบว่าภายในแปลงทดลองมีลูกปูแสมขนาดเล็กเพิ่มขึ้นในทุกเดือน และจะเจริญเติบโตเป็นปูแสมที่มีขนาดที่ตลาดต้องการโดยใช้ระยะเวลา 3 – 4 เดือน สำหรับผู้ประกอบอาชีพจับปูแสมนั้นสามรถลดทั้งระยะเวลา และพื้นที่ในการจับปูแสมที่จากเดิมที่ต้องใช้ระยะเวลา พื้นที่ในการจับ และปริมาณปูแสมที่จับได้ที่ไม่แน่นอนในแต่ละครั้งที่จับ เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับการจับปูแสมในแปลงทดลองในระยะเวลาและพื้นที่ที่เท่ากันปริมาณปูแสมที่จับได้ในแปลงทดลอง สูงกว่าปริมาณปูแสมที่จับได้ภายนอกแปลงทดลอง และสามารถกำหนดปริมาณในการจับได้ เมื่อชุมชนมีการบริหารและจัดการกับปูแสมภายในแปลงทดลองที่ดี จำนวนปูแสมที่อยู่ภายในแปลงทดลองนั้นจะเป็นวัตถุดิบที่มีคุณภาพเพียงพอต่อความต้องการของตลาด และชุมชนสามารถนำมาแปลรูปเพื่อเพิ่มมูลค่าของปูแสมให้สูงขึ้นเพื่อนำรายได้เข้าสู่ชุมชน และเป็นอาชีพทางเลือกทั้งอาชีพหลักและอาชีพรองให้กับชุมชนได้เป็นอย่างดีและยั่งยืนต่อไป ในอนาคตทางชุมชนจะมีความเข้มแข็งและสามารถขายผลของโครงการ โดยการถ่ายทอดเทคโนโลยีการเลี้ยงปูแสมในป่าแสมโกงกางให้กับชุมชนใกล้เคียง เพื่อรักษาทรัพยากรปูแสมใน จังหวัดสุราษฏ์ธานี และในจังหวัดอื่นให้คงอยู่กับชุมชนนั้น ๆ อย่างยั่งยืน