วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสื่อโทรทัศน์ที่มีอุดมการณ์ทางการเมือง กับการรับรู้ความก้าวร้าวของผู้รับสาร โดยมีปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมทางสังคมเป็นตัวแปรควบคุม มีวิธีการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม จำนวน 400 ชุด และแบ่งกลุ่มตัวอย่างตามปริมาณการเปิดรับสื่อคือ มาก น้อย และไม่เคยเลย ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณมาก มีความก้าวร้าวรุนแรงทางความคิด มากกว่ากลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณน้อยและกลุ่มที่ไม่เคยเปิดรับสื่อ แต่กลับพบว่าการเปิดรับสื่อโทรทัศน์ที่มีอุดมการณ์ทางการเมือง ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงทางวาจาและทางกาย ด้านการยอมรับความก้าวร้าวรุนแรงพบว่า กลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณมาก สามารถยอมรับความก้าวร้าวรุนแรงในสถานการณ์การรักษาความยุติธรรม และสถานการณ์การป้องกันตัวได้มากกว่ากลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณน้อย และกลุ่มที่ไม่เคยเปิดรับสื่อ ในขณะที่กลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณมาก สามารถยอมรับความก้าวร้าวรุนแรงในสถานการณ์การรักษาความสงบของสังคม และสถานการณ์การปฏิบัติตามหน้าที่น้อยกว่าบุคคลที่เปิดรับสื่อในปริมาณน้อย และกลุ่มที่ไม่เคยเปิดรับสื่อ ด้านทัศนคติที่เกี่ยวกับความก้าวร้าวรุนแรง พบว่า กลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณมากเห็นด้วยกับการใช้ความรุนแรงแก้ปัญหาเหตุการณ์ไม่สงบในสังคม น้อยกว่ากลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณน้อย และกลุ่มที่ไม่เคยเปิดรับสื่อ และยังพบว่า กลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณมากเห็นด้วยกับประโยชน์จากการใช้ความรุนแรง น้อยกว่ากลุ่มที่เปิดรับสื่อในปริมาณน้อย ในขณะการเปิดรับสื่อโทรทัศน์ที่มีอุดมการณ์ทางการเมือง ไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อการใช้ความรุนแรงเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย และการใช้ความรุนแรงตามกฎหมาย สุดท้าย การเปิดรับสื่อโทรทัศน์ที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองไม่มีความสัมพันธ์กับ ผลกระทบด้านความชาชินต่อความก้าวร้าวรุนแรง และความกลัวที่จะตกเป็นเหยื่อความก้าวร้าวรุนแรง