วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาระดับโปรตีนที่เหมาะสมในอาหารสำเร็จสำหรับเลี้ยงหอยเป๋าฮื้อ Haliotis asinina linnaeus ในระบบทดลองทางโภชนาการ โดยขั้นต้นได้ศึกษาผลของความเข้มแสง 5 ระดับคือ 400, 200, 100, 50 และ 0 ลักซ์ ต่อการออกจากที่หลบซ่อนของหอยเป๋าฮื้อ Haliotis asinina เมื่อมีและไม่มีอาหารสำเร็จ พบว่า ระดับความเข้มแสง 400 ลักซ์ หอยเป๋าฮื้อจะไม่ออกจากที่หลบซ่อนไม่ว่าจะมีอาหารสำเร็จหรือไม่ก็ตาม และที่ระดับความเข้มแสง 200 ลักซ์และ 100 ลักซ์ หอยเป๋าฮื้อในรางที่มีอาหารออกจากที่หลบซ่อนมากกว่ารางที่ไม่มีอาหาร ที่ระดับความเข้มแสง 50 ลักซ์ หอยเป๋าฮื้อจะออกจากที่หลบซ่อนไม่ว่าจะมีอาหารหรือไม่มีอาหารสำเร็จและที่ระดับความเข้มแสง 0 ลักซ์ (มืดสนิท) หอยเป๋าฮื้อจะออกจากที่หลบซ่อนมากที่สุดดังนั้นระดับความเข้มแสง 0 ลักซ์ เป็นระดับความเข้มแสงที่ดีที่สุดในการกระตุ้นหอยเป๋าฮื้อให้ออกจากที่หลบซ่อน ต่อมาศึกษาชนิดสารดึงดูดที่เหมาะสมในอาหารสำเร็จสำหรับหอยเป๋าฮื้อ โดยแปรชนิดของสารดึงดูด 4 ชนิดคือ ถั่วเหลืองป่น รำป่น สาหร่ายเกลียวทอง (Spirulina sp.) และปลาป่น เปรียบเทียบกับสูตรควบคุม (ไม่ใส่สารดึงดูด) พบว่าปลาป่นเป็นสารดึงดูดที่ดีที่สุด ต่อมาศึกษาหน่วยทดลองของระบบทดลองที่เหมาะสม สำหรับการศึกษาความต้องการทางโภชนาการของหอยเป๋าฮื้อ โดยเลี้ยงหอยเป๋าฮื้อขนาด 2.40±0.16 cm. น้ำหนัก 3.00+0.63 g. ในภาชนะพลาสติกทรงกลมทึบแสง พลาสติกทรงเหลี่ยมทึบแสง พลาสติกทรงกลมโปร่งแสง และพลาสติกทรงเหลี่ยมโปร่งแสง เป็นเวลา 16 สัปดาห์ ผลที่ได้คือ หอยเป๋าฮื้อที่เลี้ยงในภาชนะพลาสติกทรงเหลี่ยมทึบแสง มีอัตราการเติบโตดีที่สุด การทดลองสุดท้ายศึกษาระดับโปรตีนและไขมันที่เหมาะสมในอาหารสำหรับหอยเป๋าฮื้อ ที่มีขนาดความยาวเปลือกเริ่มต้นเฉลี่ย 2.04±0.03 cm. น้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 1.70±0.09 g. ในภาชนะพลาสติกทรงเหลี่ยมทึบแสง ความหนาแน่น 1 ตัวต่อหน่วยการทดลอง เป็นเวลา 24 สัปดาห์ ระดับโปรตีนในอาหารทดลองมี 5 ระดับคือ 35%, 30%, 25%, 20% และ 15% และระดับไขมันมี 2 ระดับคือ 0% และ 5% ผลการทดลองพบว่า อาหารทดลองที่มีระดับโปรตีน 30% ไขมัน 0% พลังงานรวม 396 kcal/100g และอัตราส่วนพลังงานต่อโปรตีน 13:1 ให้ผลการเติบโตดีที่สุด