วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

เวลาที่ใช้ในการสำรองข้อมูลและสภาพพร้อมใช้งานของข้อมูลเป็นปัจจัยหลักที่ผู้ใช้ระบบสำรองข้อมูลแบบเพียร์ทูเพียร์คำนึงถึง จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ นำเสนอแบบจำลองสำหรับการตัดสินใจประสิทธิภาพ (Performance Decisive Model, P) เพื่อประเมินประสิทธิภาพในด้านเวลาที่ใช้และสภาพพร้อมใช้งานของไฟล์ทั้งสองด้านพร้อมกัน โดยทำการทดลองเปรียบเทียบการสำรองข้อมูลบนระบบสำรองข้อมูลแบบเพียร์ทูเพียร์ซึ่งใช้ขั้นตอนวิธีการแบ่งชิ้นส่วนย่อย 3 รูปแบบ ได้แก่ การแบ่งชิ้นส่วนย่อยตามจำนวนเครื่องในระบบ, การแบ่งชิ้นส่วนย่อยโดยกำหนดขนาดของชิ้นส่วนย่อยคงที่ และการแบ่งชิ้นส่วนย่อยโดยใช้อีเรเชอร์โค้ด (เลือกใช้ Reed-Solomon และ Luby Transform Code) ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าการพิมพ์สภาพพร้อมใช้งานของไฟล์ไม่ได้แปรผันตามจำนวนเครื่องภายในระบบเสมอ แบบจำลองดังกล่าวสามารถนำมาใช้เป็นแนวทางสำหรับการตัดสินใจเลือกขั้นตอนวิธีรวมถึงการเลือกพารามิเตอร์ที่เหมาะสมสำหรับแต่ละวิธี