วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนามาตรฐานการประเมินอภิมาน สำหรับประเมินรายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน ของสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย 2) ตรวจสอบคุณภาพของมาตรฐานการประเมินอภิมาน ในการประเมินคุณภาพรายงานผลการประเมินคุณภาพภายในของสถานศึกษาระดับอุดมศึกษา 3) ประยุกต์ใช้มาตรฐานการประเมินอภิมานในการประเมินคุณภาพรายงานผลการประเมินคุณภาพภาย ในของสถานศึกษาระดับอุดมศึกษา แหล่งข้อมูลในการวิจัยคือ รายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน และรายงานการประเมินตนเองของสถาบันอุดมศึกษา ประจำปีการศึกษา 2550 จำนวน 50 ฉบับ และนักประเมินอภิมานที่เข้ารับการอบรมจำนวน 2 รุ่น รวม 28 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบประเมินอภิมาน คู่มือการประเมินอภิมาน และหลักสูตรอบรมพัฒนานักประเมินอภิมาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและสัมประสิทธิ์การสรุปอ้างอิง ผลการวิจัยพบว่า 1. มาตรฐานการประเมินอภิมาน ประกอบด้วย 5 มาตรฐานคือ ความตรงของการประเมิน อรรถประโยชน์ จริยธรรมในการประเมิน ความน่าเชื่อถือของนักประเมิน และประสิทธิผลต้นทุน รวม 38 ตัวบ่งชี้ 2. คุณภาพของมาตรฐานการประเมินอภิมาน มีความตรงเชิงโครงสร้าง ด้วยเทคนิคกลุ่มรู้ชัด โดยสามารถจำแนกคุณภาพรายงานผลการประเมินคุณภาพภายในออกเป็นกลุ่มสูงและกลุ่มต่ำ และความเที่ยงแบบสัมประสิทธิ์การสรุปอ้างอิง เมื่อใช้นักประเมินอภิมาน 1, 2, 3 คน ประเมินรายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน จำนวน 3 ฉบับ มีค่าเท่ากับ 0.542, 0.689, และ 0.758 ตามลำดับ หากประเมินรายงานฯ 5 ฉบับ มีค่าเท่ากับ 0.663, 0.787, และ 0.839 ตามลำดับ ประเมินรายงาน 7 ฉบับ มีค่าเท่ากับ 0.734, 0.838, และ 0.880 ตามลำดับ และประเมินรายงานฯ 9 ฉบับ มีค่าเท่ากับ 0.780, 0.869, และ 0.904 ตามลำดับ 3. ผลการประเมินอภิมานของรายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน ของสถาบันอุดมศึกษาอยู่ในระดับดี โดยมาตรฐานที่มีผลการประเมินในระดับดีคือ ความน่าเชื่อถือของนักประเมิน อรรถประโยชน์ จริยธรรมในการประเมิน และความตรงของการประเมิน ส่วนมาตรฐานประสิทธิผลต้นทุนมีผลการประเมินอยู่ในระดับพอใช้