วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาถึง หลักกฎหมายที่คุ้มครองการจัดการทรัพย์สินของผู้เยาว์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และบทบัญญัติในเรื่องการจัดการทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสแล้ว เนื่องจากการสมรสของผู้เยาว์นั้นส่งผลให้ผู้เยาว์บรรลุนิติภาวะและสามารถจัดการทรัพย์สินด้วยตนเองโดยไม่มีการควบคุมหรือตรวจสอบการทำนิติกรรมตามมาตรา 21 และมาตรา 1574 อีก ทั้งที่ในความเป็นจริงผู้เยาว์ยังไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะจัดการทรัพย์สินของตนเองและหากพิจารณาบทบัญญัติของกฎหมายที่ได้มีเจตนารมณ์จะคุ้มครองทรัพย์สินของผู้เยาว์ผู้ที่ยังถือว่ายังอยู่ในวัยเยาว์ ขาดความรู้ ความชำนาญในการจัดการทรัพย์สินต่างๆ ได้ด้วยตนเอง บทบัญญัติกฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันจึงไม่เพียงพอต่อการคุ้มครองทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสแล้ว การศึกษาวิจัยเรื่องนี้มุ่งที่จะศึกษาถึงเรื่องดังกล่าวโดยนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบกับหลักกฎหมายการจัดการทรัพย์สินของผู้เยาว์ของประเทศสาธารณรัฐเยอรมนี สาธารณรัฐฝรั่งเศส ซึ่งเป็นกฎหมายที่เป็นแม่แบบของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย และประเทศสหราชอาณาจักร(อังกฤษ)เพื่อศึกษาถึงการพัฒนารูปแบบกฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สินของผู้เยาว์ในประเทศทั้งสาม จากการศึกษาพบว่าการจัดการทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสแล้วในไทย เป็นการให้อำนาจผู้เยาว์ที่สมรสแล้วโดยสิ้นเชิง โดยไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายใดๆ ควบคุมการดูแลและตรวจสอบการทำนิติกรรมที่สำคัญตามป.พ.พ. มาตรา 1574 ซึ่งอาจจะทำให้ผู้เยาว์ที่สมรสแล้วไม่ได้รับประโยชน์จากการจัดการทรัพย์สินได้อย่างเต็มที่ และการศึกษากฎหมายต่างประเทศนั้นกฎหมายได้คุ้มครองทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสแล้วไปจนกว่าบุคคลนั้นจะบรรลุนิติภาวะ จึงควรมีการปรับปรุงแก้ไขหลักเกณฑ์ทางกฎหมายในเรื่องดังกล่าวให้มีบทบัญญัติที่ให้ความคุ้มครองแก่ทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสแล้ว โดยนำหลักการคุ้มครองผู้เยาว์ที่สมรสในกฎหมายแพ่งเยอรมัน ฝรั่งเศสและกฎหมายอังกฤษมาพิจารณาประกอบเพื่อเสนอแก้ไขกฎหมายให้การคุ้มครองทรัพย์สินของผู้เยาว์ที่สมรสเกิดประสิทธิผลที่ดียิ่งขึ้น