วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพ และการกำจัดซีโอดีจากน้ำเสียกากส่า โดยใช้ระบบบำบัดแบบแผ่นกั้นไร้ออกซิเจน ระดับห้องปฏิบัติการ ขนาด 20 ลิตร จำนวน 3 ชุดทดลอง ในแต่ละชุดการทดลอง ทำการควบคุมอัตราการไหลคงที่ เท่ากับ 1.5, 3 และ 5 ลิตร/วัน โดยมีความเข้มข้นซีโอดีของน้ำเสียเข้าระบบเฉลี่ยเท่ากับ 4,500 7,500 และ 15,000 มก./ล. ซึ่งคิดเป็นค่าภาระซีโอดีที่ใช้ในการทดลอง อยู่ระหว่าง 0.30-3.78 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน จากการศึกษาประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพ และการกำจัดซีโอดี ที่อัตราการไหลเดียวกัน พบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีและการผลิตก๊าซชีวภาพมีค่าสูงขึ้น เมื่อทำการเพิ่มความเข้มข้นซีโอดีเข้าระบบ และจากการเปรียบเทียบที่ความเข้มข้นซีโอดีสูงสุด ที่ใช้ในการทดลองเท่ากับ 15,000 มก./ล. ในอัตราการไหลที่ 1.5, 3 และ 5 ลิตร/วัน พบ่วา ประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีมีค่าใกล้เคียงกัน แต่อัตราการผลิตก๊าซชีวภาพของที่อัตราการไหล 5 ลิตร/วัน มีค่าสูงที่สุดเท่ากับ 31.13 ลิตร/วัน โดยคิดเป็น 2 และ 4.5 เท่า ของการผลิตก๊าซชีวภาพที่อัตราการไหล 3 และ 1.5 ลิตร/วัน ตามลำดับ โดยก๊าซชีวภาพที่เกิดขึ้นสูงที่สุด มีก๊าซมีเทนเป็นองค์ประกอบ ร้อยละ 80 จากการทดลองสรุปได้ว่า ระบบแผ่นกั้นไร้ออกซิเจน มีศักยภาพในการผลิตก๊าซชีวภาพจากน้ำเสียกากส่า โดยมีอัตราการผลิตก๊าซชีวภาพเท่ากับ 0.621 ลิตร ต่อ 1 กรัมซีโอดีที่ถูกกำจัดที่ค่าภาระซีโอดี เท่ากับ 3.78 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน