วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ปัจจุบันการบริหารงานบำรุงโครงข่ายสายทางของหน่วยงานรัฐบาล ได้จัดสรรงบประมาณการซ่อมบำรุงตามยุทธศาสตร์สายทาง โดยพิจารณาถึงความสอดคล้องกับนโยบายการพัฒนาประเทศ ซึ่งปัจจัยสำคัญในการบริหารงานบำรุงโครงข่ายสายทางคือ การกำหนดค่าดัชนีชี้วัดระดับการให้บริการเป้าหมายของสายทาง เพื่อใช้ประเมินประสิทธิผลของการบริหารจัดการงานบำรุงทาง ในอดีตที่ผ่านมาผู้บริหารของหน่วยงานจะเป็นผู้กำหนดค่าดัชนีชี้วัดเป้าหมายของระดับการให้บริการสายทาง โดยใช้ค่าระดับการให้บริการเฉลี่ยของโครงข่ายทางเป็นตัวชี้วัด แต่เนื่องจากวัตถุประสงค์ในการให้บริการในแต่ละสายทางมีความแตกต่างกันขึ้นอยู่กับการใช้งาน ดังนั้นการวิเคราะห์หาค่าดัชนีชี้วัดเป้าหมายของแต่ละสายทางควรพิจารณาถึงความเหมาะสมในแต่ละยุทธศาสตร์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอวิธีการวิเคราะห์ระดับการให้บริการในแต่ละยุทธศาสตร์สายทาง โดยใช้ค่าดัชนีความขรุขระสากล (IRI) เป็นตัวแทนระดับการให้บริการ ผลการศึกษาพบว่าวิธีการวิเคราะห์หาค่า IRI เป้าหมายมี 3 วิธีคือ 1) การประเมินระดับความพึงพอใจของผู้ใช้ทาง เหมาะสำหรับนำไปประยุกต์ใช้กับสายทางที่มีวัตถุประสงค์ ในการอำนวยความความสะดวกในการเดินทางของประชาชน 2) การประเมินความคุ้มค่าทางด้านเศรษฐศาสตร์ เหมาะสำหรับนำไปประยุกต์ใช้กับสายทางที่รองรับการขนส่ง และมีปริมาณการจราจรสูง และ 3) การวิเคราะห์ต้นทุนค่าซ่อมบำรุงตลอดอายุการใช้งานของสายทาง เหมาะสำหรับสายทางที่ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ในการให้บริการประชาชน แต่มีไว้สำหรับสนับสนุนการปฏิบัติงานราชการของเจ้าหน้าที่ การวิเคราะห์หาค่า IRI เป้าหมายที่เหมาะสมนั้น สามารถนำวิธีการวิเคราะห์ในแต่ละแนวทางมาพิจารณาร่วมกัน หากสายทางนั้นรองรับหลายวัตถุประสงค์ในการใช้งาน ซึ่งงานวิจัยนี้จะช่วยให้ผู้บริหารโครงข่ายทางสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นเครื่องมือ ในการกำหนดค่าดัชนีชี้วัดเป้าหมายของการดำเนินงานได้อย่างเป็นระบบและเหมาะสม เพื่อให้งบประมาณการบริหารจัดการโครงข่ายทางที่ได้รับเกิดประโยชน์สูงสุด และมีความสอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศ ตามนโยบายการบริหารราชการแผ่นดินที่รัฐบาลกำหนดไว้