วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาแนวทางการพัฒนาหลักสูตรศิลปศึกษาท้องถิ่น เรื่องผ้าทอนาหมื่นศรี ประกอบด้วย ผู้บริหารโรงเรียนจำนวน 71 คน ครูผู้สอนสาระทัศนศิลป์จำนวน 28 คน ปราชญ์ท้องถิ่นจำนวน 10 คน ผู้ปกครองนักเรียนและตัวแทนชุมชนรวมจำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดตรัง กลุ่มตัวอย่างประชากรสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. การศึกษาสภาพหรือข้อมูลพื้นฐาน ควรศึกษาครบทุกด้าน ควรให้ชุมชนเป็นผู้รวบรวมข้อมูลเพราะจะทำให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้องและครอบคลุมมากที่สุด 2. การกำหนดจุดมุ่งหมายของหลักสูตร ควรกำหนดจุดมุ่งหมายให้ครบทั้ง 3 ด้านคือ พุทธพิสัย เจตคติและทักษะพิสัย ควรให้ชุมชนมีส่วนร่วมให้มากที่สุด และควรกำหนดหน้าที่รับผิดชอบให้ชัดเจน จะทำให้ได้หลักสูตรที่ตอบสนองความต้องการของชุมชน 3. การกำหนดเนื้อหาสาระควรกำหนดให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายของหลักสูตร ควรให้กลุ่มคนหลากหลายในท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการให้ข้อคิดเห็น และตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหาสาระ 4. การกำหนดเกณฑ์การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ควรให้มีการประเมินการเรียนรู้ทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านพุทธพิสัย เจตคติและทักษะพิสัย ชุมชนควรมีส่วนร่วมในการกำหนดเกณฑ์ในการประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียน และร่วมกับครูในการประเมินผลงานผู้เรียนและใช้ ควรให้ปราชญ์มีส่วนร่วมในการประเมินผลการเรียนรู้ของนักเรียน 5. การนำหลักสูตรไปจัดตารางสอนให้เหมาะสมกับชั่วโมงสอนของครู และการใช้อาคารสถานที่ ควรจัดผู้สอนอย่างเหมาะสมกับหลักสูตรท้องถิ่น ครูผู้สอนควรศึกษาหลักสูตรให้เข้าใจและมีการเตรียมการสอน ควรให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการวางแผนจัดกิจกรรม และเตรียมอุปกรณ์เครื่องมือในการสอน และควรเชิญปราชญ์ท้องถิ่นมาให้ความรู้นักเรียนในโรงเรียน หรือพานักเรียนไปในสถานที่จริง 6. การประเมินผลการใช้หลักสูตร ควรประเมินทั้งเอกสารหลักสูตร การนำหลักสูตรไปใช้และควรประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน ควรตรวจสอบความเหมาะสมของหลักสูตรท้องถิ่นกับผู้เรียน ผู้ปกครองและชุมชนควรมีส่วนร่วมในการประเมินผลการเรียนรู้ของนักเรียน โดยการแนะนำจากครูเกี่ยวกับเกณฑ์ในการประเมิน ข้อสังเกตเพิ่มเติม โรงเรียน ปราชญ์ท้องถิ่น และชุมชนมีความคิดเห็นสอดคล้องกันในความร่วมมือกันทุกด้าน และทุกขั้นตอน และมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ได้หลักสูตรที่มีประโยชน์สูงสุดต่อผู้เรียน