วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผล ของโปรแกรมส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์ตามแนวทฤษฎี พหุปัญญาที่มีต่อทักษะการมองโลกในแง่ดีและทักษะการเข้าสังคมของนักเรียน ประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 30 คน ระยะเวลาในการทดลองใช้โปรแกรม 8 สัปดาห์ มีการดำเนินการวิจัย 6 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน ขั้นที่ 2 การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ขั้นที่ 3 การสร้างโปรแกรมส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์ตามแนวทฤษฎี พหุปัญญา โดยเน้นที่ความฉลาดทางปัญญาด้านความเข้าใจตนเอง เพื่อให้สามารถจัดการอารมณ์ของตนเอง และด้าน ความเข้าใจระหว่างบุคคล เพื่อให้เกิดทักษะสามารถตอบสนองอารมณ์ระหว่างบุคคลได้ ขั้นที่ 4 การออกแบบการ ทดลอง ขั้นที่ 5 การดำเนินการทดลอง ขั้นที่ 6 การวิเคราะห์ข้อมูล ในการดำเนินการทดลองใช้แผนการวิจัยแบบเชิง ทดลองเบื้องต้น เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบทดสอบความรู้เรื่องการสร้างทักษะการมองโลกในแง่ดีและทักษะการเข้าสังคม แบบประเมินความสามารถในการทำพฤติกรรมการมองโลกในแง่ดีและการเข้าสังคมตามการ รับรู้ของตนเอง และแบบ บันทึกการฝึกทักษะการมองโลกในแง่ดีและทักษะการเข้าสังคม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุป คือ 1. หลังการทดลองใช้โปรแกรมนักเรียนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องการสร้าง ทักษะการมองโลกในแง่ดีสูง กว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 1. หลังการทดลองใช้โปรแกรมนักเรียนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องการสร้าง ทักษะการมองโลกในแง่ดีสูง กว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 1. หลังการทดลองใช้โปรแกรมนักเรียนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องการสร้าง ทักษะการมองโลกในแง่ดีสูง กว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 1. หลังการทดลองใช้โปรแกรมนักเรียนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องการสร้าง ทักษะการมองโลกในแง่ดีสูง กว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05