วิทยานิพนธ์ (วศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการใช้การระบุหน่วยการสร้างโดยเมทริกซ์ไคกำลังสอง (BICM) เพื่อปรับปรุงวิธีการไขว้เปลี่ยนให้เป็นแบบใช้หน่วยการสร้าง เพื่อนำไปแก้ปัญหาหลายจุดประสงค์ การทดลองในวิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาทั้งในกรณีจุดประสงค์เดียวและหลายจุดประสงค์ ในกรณีปัญหาจุดประสงค์เดียว ได้ทดลองนำกลวิธีระบุหน่วยการสร้างไปใช้ปรับปรุงการไขว้เปลี่ยนของขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมอย่างง่าย และได้พบว่าสามารถแก้ปัญหากับดักได้ดีกว่าขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมอย่างง่าย โดยเฉพาะปัญหาขนาดใหญ่และมีหน่วยการสร้างหลวม จากนั้นได้ทดลองแก้ปัญหาหลายจุดประสงค์ โดยปรับวิธีการไขว้เปลี่ยนของขั้นตอนวิธี NSGA-II ให้เป็นวิธีการไขว้เปลี่ยนแบบใช้หน่วยการสร้าง และได้ออกแบบวิธีการหาและใช้หน่วยการสร้างสำหรับปัญหาหลายจุดประสงค์ที่ต่างกัน 4 แบบคือ 1) การใช้หน่วยการสร้างร่วมจากคำตอบในพาเรโตฟรอนท์ 2) การผสมหน่วยการสร้างแบบเชื่อมั่น 3) การผสมหน่วยการสร้างแบบขยาย และ 4) ใช้หน่วยการสร้างจากแต่ละจุดประสงค์แยกกัน จากผลการทดลองพบว่า สำหรับปัญหาขนาดใหญ่ขั้นตอนวิธีที่นำเสนอทั้งสี่แบบ ให้ผลการทดลองดีกว่าขั้นตอนวิธี NSGA-II เดิมซึ่งใช้วิธีการไขว้เปลี่ยนแบบสองจุด