วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาผลของอัตราการหมุนเวียนน้ำเสียภายในระบบถังหมักไร้ออกซิเจน ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีและการผลิตก๊าซชีวภาพจากน้ำเสียโรงงานสุรา โดยใช้ระบบถังหมักไร้ออกซิเจน ระดับห้องปฏิบัติการ จำนวน 3 ถัง โดยให้น้ำเข้ามีความเข้มข้น ซีโอดีคงที่เท่ากับ 5,000 มิลลิกรัมต่อลิตร ค่าภาระบรรทุกสารอินทรีย์เท่ากับ 0.25 กิโลกรัมซีโอดีต่อลูกบาศก์เมตรต่อวัน ระยะเวลากักพักชลศาสตร์คงที่ 20 วัน แล้วปรับเปลี่ยนอัตราส่วนการหมุนเวียนน้ำเสียภายในระบบที่อัตราไหลเข้าต่ออัตราไหลเวียนกลับ 4 ค่า เท่ากับ 1:5 1:10 1:15 และ 1:20 จากผลการทดลองพบว่า การหมุนเวียนน้ำเสียช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดี และอัตราการผลิตก๊าซชีวภาพโดยที่อัตราไหลเข้าต่ออัตราหมุนเวียนน้ำเสียกลับ 1:0 1:5 1:10 1:15 และ 1:20 มีประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีเฉลี่ยเท่ากับ 41% 57% 62% 72% และ 75% ตามลำดับ ประสิทธิภาพในการกำจัดสารแขวนลอยเฉลี่ยเท่ากับ 48% 72% 74% 77% และ 80% ตามลำดับ อัตราการผลิตก๊าซชีวภาพต่อซีโอดีที่ถูกกำจัดเท่ากับ 0.10 0.12 0.21 0.37 และ 0.48 ลิตรต่อกรัม ซีโอดีที่ถูกกำจัด โดยมีร้อยละของก๊าซมีเทน 45.14 53.96 52.23 54.23 และ 55.43 ตามลำดับ เมื่อเพิ่มอัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์จาก 0.25 เป็น 0.5 และ 1.0 กิโลกรัมซีโอดีต่อลูกบาศก์เมตรต่อวัน ที่อัตราการหมุนเวียนน้ำเสีย 1:20 พบว่าอัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ที่เพิ่มขึ้น ไม่มีผลต่อประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีและสารแขวนลอยนั่นคือ ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีและสารแขวนลอยมีค่าใกล้เคียงกันในทุกค่าอัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ โดยมีประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีเท่ากับ 77% และ 76% ตามลำดับ และประสิทธิภาพในการกำจัดสารแขวนลอยเฉลี่ยเท่ากับ 73% และ 74% ตามลำดับ อัตราการผลิตก๊าซชีวภาพที่เกิดขึ้นเฉลี่ยเท่ากับ 2,961 และ 3,391 มิลลิลิตรต่อวัน คิดเป็นอัตราการผลิตก๊าซชีวภาพต่อซีโอดีที่ถูกกำจัดเท่ากับ 0.36 และ 0.21 ลิตรต่อกรัมซีโอดีที่ถูกกำจัด โดยมีร้อยละของก๊าซมีเทน 64.24 และ 53.87 ตามลำดับ.