วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการเพิ่มประสิทธิภาพในการตกตะกอนของระบบเอเอส โดยใช้วัสดุช่วยตกตะกอน 3 ชนิด คือ ทาล ถ่านกัมมันต์ชนิดผงและยางบดละเอียด โดยเปรียบเทียบวัสดุช่วยตกตะกอนทั้ง 3 ชนิดมีขนาดต่างกัน คือ ทาลขนาด 2, 5, 10, 18 ไมโครเมตร ถ่านกัมมันต์ชนิดผงขนาด 5, 10, 24, 99 ไมโครเมตรและยางบดละเอียดที่มีขนาด 110, 242, 618, 848 ไมโครเมตร เพื่อศึกษาผลของขนาดของวัสดุช่วยตกตะกอนที่มีต่อประสิทธิภาพในการตกตะกอน ทั้งนี้การประเมินประสิทธิภาพของการตกตะกอนใช้ความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอน (Initial settling velocity, ISV) ส่วนประสิทธิภาพในการบำบัดและลักษณะการจับตัวระหว่างฟล็อกชีวภาพกับวัสดุช่วยตกตะกอน พิจารณาจากการลดลงของค่าซีโอดี ภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนตามลำดับ ผลการทดลองพบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีของระบบเอเอสที่มีการเติมวัสดุช่วยตกตะกอนทั้ง 3 ชนิดมีค่าใกล้เคียงกับชุดควบคุม การเติมวัสดุช่วยตกตะกอนทั้ง 3 ชนิดและทุกขนาด สามารถช่วยเพิ่มความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอนให้สูงขึ้นได้ โดยทาลมีค่าความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอนมีค่าสูงที่สุดคือ 17.64 ม./ชม. ถ่านกัมมันต์ชนิดผงมีค่าความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอน 13.91 ม./ชม. และยางรถยนต์บดละเอียดมีค่าความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอน 13.74 ม./ชม. เมื่อพิจารณาค่าความเร็วเริ่มต้นของการตกตะกอนของสลัดจ์ที่ไม่เติมวัสดุช่วยตกตะกอนมีค่าเพียง 2.81 ม./ชม. จากการศึกษาโดยกล้องจุลทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนพบว่า วัสดุช่วยตกตะกอนทั้ง 3 ชนิดยังสามารถเข้ากันได้กับจุลชีพในระบบ และพบการจับตัวของสลัดจ์กับวัสดุช่วยตกตะกอนใน 3 ลักษณะคือ (1) สลัดจ์ห่อหุ้มวัสดุช่วยตกตะกอน (2) สลัดจ์เคลือบผิววัสดุช่วยตกตะกอน (3) สลัดจ์เกาะติดผิววัสดุช่วยตกตะกอน นอกจากนี้ในกรณีของการใช้ยางบดละเอียดยังเป็นแนวทางใหม่ ในการนำเอาวัสดุเหลือใช้นำกลับมาใช้ใหม่ได้อีกด้วย.