วัสดุไพอิโซอิเล็กทริกมีคุณสมบัติในการตอบสนองผลทางกลควบคู่ไปกับผลทางไฟฟ้า ทำให้สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในงานด้านการรับส่งสัญญาณหรืออุปกรณ์รับรู้ (Sensor) และอุปกรณ์กระตุ้นเพื่อควบคุมการตอบสนอง (Actuator) ได้หลายประเภท เช่น ไมโครโฟน เครื่องวัดความดันและหน่วยแรง เครื่องวัดความเร่ง เป็นต้น พฤติกรรมของวัสดุเชิงประกอบประเภทนี้มีความซับซ้อนและขึ้นกับปัจจัยหลายอย่าง ได้แก่ ชนิดของวัสดุเสริมและวัสดุหลัก คุณสมบัติของวัสดุแต่ละประเภทและคุณสมบัติของรอยต่อระหว่างวัสดุ ลักษณะและประเภทของแรงกระทำต่อวัสดุเชิงประกอบ เป็นต้น การศึกษาผลของปัจจัยต่าง ๆ ดังกล่าว ต่อพฤติกรรมของวัสดุเชิงประกอบจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการออกแบบวัสดุเชิงประกอบให้เหมาะสมกับการใช้งาน โครงการวิจัยนี้ศึกษาอิทธิพลของปัจจัยต่างๆ ต่อพฤติกรรมการถ่ายแรงระหว่างวัสดุในวัสดุเชิงประกอบเสริมด้วยแท่งไพอิโซอิเล็กทริกภายใต้แรงกระทำทางกลหรือโหลดทางไฟฟ้า โดยพิจารณาทั้งกรณีที่วัสดุเสริมและวัสดุหลักของวัสดุเชิงประกอบมีการยึดติดกันแบบสมบูรณ์และแบบไม่สมบูรณ์ รวมทั้งพิจารณาเงื่อนไขขอบเขตทางไฟฟ้าทั้งแบบวงจรปิดและวงจรเปิด งานวิจัยนี้ใช้วิธีการแปลงฟูเรียร์เพื่อวิเคราะห์หาคำตอบทั่วไปสำหรับแต่ละวัสดุของวัสดุเชิงประกอบ จากนั้นนำคำตอบทั่วไปที่ได้มาใช้ในการวิเคราะห์ปัญหาการถ่ายแรงในวัสดุเชิงประกอบ โดยพิจารณาเงื่อนไขตรงรอยต่อระหว่างวัสดุ และศึกษากรณีที่วัสดุเชิงประกอบเกิดรอยแตกที่รอยต่อระหว่างวัสดุหลักและแท่งไพอิโซอิเล็กทริก รอยแตกที่เกิดขึ้นดังกล่าวจะทำให้เกิดหน่วยแรงที่มีความเข้มข้นสูงในวัสดุ และสามารถนำไปสู่ความเสียหายของวัสดุเชิงประกอบได้ องค์ความรู้ที่ได้จากโครงการวิจัยนี้จะทำให้สามารถทำนายพฤติกรรมของวัสดุเชิงประกอบได้ดีขึ้น อันจะเกิดประโยชน์ในการพัฒนาการออกแบบสำหรับการประยุกต์ใช้วัสดุเชิงประกอบประเภทนี้ให้เหมาะสมกับงานประเภทต่างๆ ได้ดีขึ้น นอกจากนั้น หลักการที่ใช้ในโครงการนี้ยังสามารถนำไปใช้ศึกษาปัญหาที่มีความซับซ้อนมากขึ้น เช่น การรับแรงร่วมกันระหว่างวัสดุเสริมและการทำนายคุณสมบัติของวัสดุเชิงประกอบประเภทไพอิโซอิเล็กทริก