จากการนำธุรกิจการแปรรูปผักและผลไม้ที่สำคัญของชุมชนมาเป็นกรณีศึกษาสำหรับการศึกษารูปแบบการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ของนักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร ชั้นปีที่ 3 เพื่อให้นักศึกษามีความสามารถสู่ธุรกิจอาหารในท้องถิ่น โดยเปรียบเทียบการจัดกระบวนการเรียนการสอน 2 รูปแบบ คือการจัดกระบวนการเรียนการสอนในรูปแบบเดิมและการจัดกระบวนการเรียนการสอนร่วมกับชุมชน ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากส้มโอ กล้วย ผักและสมุนไพร ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาที่เรียนรู้ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนแบบเดิมมีความตั้งใจในการทำงานแต่ขาดความมั่นใจทำให้ไม่กล้าตัดสินใจ ทำงานแบบค่อยเป็นค่อยไป ทำงานเป็นระบบ สำหรับนักศึกษาที่เรียนรู้ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนร่วมกับชุมชนมีความเข้าใจในบริบทชุมชนได้เป็นอย่างดี มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้โดยการปฏิสัมพันธ์ภายในกลุ่มและชุมชน ผลการประเมินความพึงพอใจของอาจารย์และชุมชนด้านการสาธิตและการถ่ายทอดความรู้สู่ชุมชนและด้านการผลิตผลิตภัณฑ์ พบว่า คะแนนการสาธิตและถ่ายทอดความรู้สู่ชุมชนและคะแนนด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ระหว่างนักศึกษากลุ่มที่เรียนรู้ในรูปแบบเดิมและแบบเรียนรู้ร่วมกับชุมชนไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p ≥ 0.05) จากการถอดบทเรียนการวิจัยทำให้ทราบสมรรถนะนักศึกษาในขณะเดียวกันทราบสมรรถนะอาจารย์เพื่อเป็นข้อมูลในการปรับปรุงรูปแบบและวิธีการสอนในการปรับปรุงหลักสูตรสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหารเพื่อให้ได้คุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์สำหรับการประกอบอาชีพในชุมชนตนเองและชุมชนใกล้เคียงหลังสำเร็จการศึกษา ซึ่งรูปแบบการเรียนการสอนที่เหมาะสมสำหรับการเรียนการสอนดังกล่าว ควรเริ่มต้นจัดการเรียนการสอนในรูปแบบการบรรยายโดยอาจารย์ จากนั้นให้นักศึกษาเรียนรู้ทรัพยากรและภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชนร่วมกับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ตามด้วยการทำปฏิบัติการ นำเสนอผลงาน ประเมินผลงานและผลการเรียนของนักศึกษา