โครงการวิจัยนี้มีจุดประสงค์หลัก คือมุ่งศึกษาแรงจูงใจในการใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อการ สื่อสารระหว่างบุคคล หรือการสื่อสารในสังคมทั่วไป รวมทั้งศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุข และความพึงพอใจทางสังคม ปัจจัยเหล่านี้ได้แก่ ลักษณะนิสัยการหลีกเลี่ยงการสื่อสารกับผู้อื่น ความเชื่อในการควบคุมชีวิตตนเอง แรงจูงใจในการใช้อินเทอร์เน็ต และจำนวนชั่วโมงการใช้ อินเทอร์เน็ต การดำเนินการวิจัยประกอบด้วยโครงการย่อย 2 โครงการ โครงการย่อยที่ 1 เป็นการ วิเคราะห์เชิงคุณภาพในประเด็นเนื้อหาจากข้อมูลคำถามเปิด และวิเคราะห์เชิงปริมาณจาก แบบสอบถามคำถามปิด โดยมีจุดประสงค์เพื่อสร้างเครื่องมือวัดแรงจูงใจในการอินเทอร์เน็ต โครงการย่อยที่ 2 เป็นการวิเคราะห์เชิงปริมาณ โดยมีจุดประสงค์เพื่อทดสอบสมมุติฐาน และ คำถามวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่างๆ ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยทั้งหมด ได้แก่ ลักษณะนิสัยการหลีกเลี่ยงการสื่อสารกับผู้อื่น ความเชื่อในการควบคุมชีวิตตนเอง แรงจูงใจในการใช้อินเทอร์เน็ต และจำนวนชั่วโมงการใช้ อินเทอร์เน็ต มีอิทธิพลต่อความสุขและความพึงพอใจทางสังคม ผู้ที่รู้สึกพึงพอใจกับการมีส่วน ร่วมในชุมชนออนไลน์ เป็นกลุ่มคนที่เชื่อว่าชีวิตตนเองถูกควบคุมโดยปัจจัยภายใน และเห็นว่า การสื่อสารซึ่งหน้า (face-to-face communication) มีประโยชน์น้อย มีแรงจูงใจในการ อินเทอร์เน็ตเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล และเพื่อพูดคุยกับคนอื่น นอกจากนี้ ผู้ที่รู้สึกพึงพอใจการ สื่อสารออนไลน์ ยังเป็นผู้ที่เชื่อว่าชีวิตตนเองถูกควบคุมโดยปัจจัยภายนอก และมีแรงจูงใจใน การใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อพูดคุยกับคนอื่น โครงการวิจัยนี้ได้สร้างเครื่องมือวัดแรงจูงใจในการใช้อินเทอร์เน็ต จากการวิเคราะห์เชิง คุณภาพและปริมาณ อย่างไรก็ตาม การนำเครื่องมือวัดไปใช้มีข้อจำกัด เนื่องจากยังจำเป็นต้อง ทดสอบเครื่องมือวัดทางสถิติกับกลุ่มผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่หลากหลาย และบริบทต่างๆ เพื่อพัฒนา ความเที่ยงตรงของเครื่องมือวัดนี้ให้ดียิ่งขึ้นต่อไป The purposes of this study were to explore Internet motives for interpersonal and/or social communication among Thais, and to examine the influence of several variables including dispositions (i.e., unwillingness to communicate, locus of control), Internet communication motives, and the amount of Internet use on social and psychological well-being. Two studies were conducted in the present study. Study 1 used content analysis and quantitative research to develop the Internet communication motives scale. Study 2 used quantitative research to test hypotheses and answer research questions in examining the relationships among several variables. The results showed that that locus of control, unwillingness to communicate, Internet communication motives, and the amount of Internet use were associated with social well-being. Those who were internals, felt face-to-face communication to be less rewarding, used the Internet for information searching and sharing and interpersonal communication purposes would feel positive about their social functioning and participating in online communities. Moreover, people who were externals, used the Internet for interpersonal communication and social networking purposes would feel satisfied with their online communication. Although the Internet communication motives scale has been validated, employing the scale in other contexts should be in consideration. The Internet communication motives scale is in the preliminary stage of the development. Thus, future research should test this scale in different contexts and groups of Internet users to assure the validity and reliability of the scale across contexts and samples.