งานวิจัยนี้เป็นการเตรียมเส้นใยพอลิเมอร์ขนาดนาโนเมตรที่บรรจุซิลิมารินด้วยวิธีการปั่นด้วยไฟฟ้าสถิต จากผลการทดลองพบว่าพอลิเมอร์ที่เหมาะสมคือ เซลลูโลส อะซีเตตที่ละลายในตัวทำละลายผสมระหว่างอะซิโตนกับไดเมทิลอะเซตาไมด์ ในอัตราส่วน 2:1 โดยปริมาตรต่อปริมาตร การบรรจุซิลิมารินไม่มีผลต่อลักษณะสัณฐานวิทยาของเส้นใย เส้นใยเซลลูโลสอะซีเตตที่บรรจุซิลิมารินมีขนาดเส้นใยอยู่ในช่วง 600-900 นาโนเมตร โดยมีลักษณะเส้นใยที่เรียบไม่มีผลึกของซิลิมารินบนผิวของเส้นใย สภาวะที่ดีที่สุดที่ใช้ในการขึ้นรูปเส้นใยนาโนของเซลลูโลส อะซิเตต คือความเข้มข้น 17 เปอร์เซนต์โดยน้ำหนัก โดยใช้ความต่างศักย์ 12.5 กิโลโวลต์ ระยะในการปั่น 12.5 เซนติเมตร จากการทดสอบสมบัติทางกล พบว่าแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตที่ขึ้นรูปด้วยเทคนิคการปั่นด้วยไฟฟ้าสถิตเมื่อมีการบรรจุซิลิมารินเพิ่มขึ้น ค่าความต้านทานแรงดึงจะเพิ่มขึ้น จากการศึกษาด้วยพาวเดอร์เอกซ์เรย์ดิฟแฟรคชั่นพบว่าซิลิมารินสามารถแทรกเข้าไปอยู่ในเนื้อเซลลูโลส อะซิเตตในระดับโมเลกุล ส่วนการศึกษาสมบัติทางความร้อนพบว่า ค่าอุณหภูมิที่สารหลอมและค่าการดูดกลืนพลังงานของแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตที่บรรจุซิลิมารินมีค่าลดลง เมื่อปริมาณซิลิมารินในแผ่นเส้นใยมีค่าเพิ่มขึ้น ผลการทดสอบพฤติกรรมการบวมตัวและน้ำหนักที่หายไปของแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตที่บรรจุยาซิลิมารินพบว่าแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตสามารถดูดซึมน้ำได้ดีและละลายน้ำน้อย การศึกษาการสลายตัวทางชีวภาพของแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตด้วยเอนไซม์ 2 ชนิดคือ collagenase type I และ lysozyme พบว่าเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตมีความคงตัวต่อเอนไซม์ทั้งสองนี้ไม่ว่าจะมีซิลิมารินบรรจุไว้หรือไม่ก็ตาม ในการทดสอบความเป็นพิษกับเซลล์ไฟโบรบลาสของมนุษย์ พบว่าเซลล์มีชีวิตรอดน้อยลงเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตที่ไม่มีการบรรจุซิลิมารินมีผลให้เซลล์มีชีวิตลดลงเช่นกัน และเมื่อมีซิลิมารินมากขึ้น เซลล์จะมีค่ามีชีวิตที่ลดลงด้วย แสดงว่าเซลล์ผิวหนังมีความไวต่อเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตและสารซิลิมารินด้วย จากการศึกษาการปลดปล่อยยาซิลิมารินจากแผ่นเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตด้วยวิธีการแช่ในตัวกลางที่เป็นสารละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์:เมธานอลในอัตราส่วนโดยปริมาตร 1:1 ความเป็นกรดด่างเท่ากับ 7.4 ที่อุณหภูมิ 37oซ. พบว่าปริมาณการปลดปล่อยซิลิมารินของเส้นใยเซลลูโลส อะซิเตตจะขึ้นกับปริมาณซิลิมารินที่อยู่ในเส้นใย โดยเส้นใยที่มีซิลิมารินมากกว่าจะปลดปล่อยซิลิมารินได้เร็วกว่าและมากกว่าเส้นใยที่มีซิลิมารินปริมาณต่ำกว่า ส่วนใหญ่มีแนวโน้มการปลดปล่อยซิลิมารินคงที่ตั้งแต่เวลา 480 นาทีเป็นต้นไป และการปลดปล่อยสารนี้จากแผ่นฟิล์มช้ากว่าการปลดปล่อจากเส้นใย จากการศึกษากลไกการปลดปล่อยซิริมารินของเส้นใยเซลลูโลส พบว่ากราฟการปลดปล่อยซิลิมารินเกือบทั้งหมดสามารถฟิตได้ดีกับสมการ Weibull ดังนั้นสารซิลิมารินบนพื้นผิวเส้นใยจะปลดปล่อยได้อย่างรวดเร็วในช่วงแรกหลังจากนั้นสารนี้ที่ละลายในเนื้อพอลิเมอร์จะค่อยๆปลดปล่อยออกมาตามความแตกต่างของความเข้มข้นสาร In this research, the silymarin-loaded electrospun were prepared using electrospinning technique. The suitable polymer for this process was cellulose acetate dissolved in 2:1 acetone : dimetyl acetamide. Incorporation of silymarin in the neat cellulose acetate (CA) solution did not affect the morphology of the resulting fibers, as both the neat and the silymarin-loaded CA fibers were smooth. The average diameters of silymarin-loaded CA fiber ranged between 600 – 900 nm. No presence of the silymarin aggregates was observed on the surfaces of these prepared fibers. The suitable condition for this electrospinning was 17% wt% cellulose acetate 17 wt%, electrical voltage of 12.5 kV and collector distance of 12.5 cm. Tension stress was increased as the silymarin amount was increased. From powder x-ray diffraction, silymarin could dissolve into molecular level in CA matrix. There were the lowering of the melting temperature and △Hf of the silymarin-loaded electrospun CA fibers. High swelling and low erosion in aqueous of silymarin-loaded electrospun CA fibers were evident. The enzymatic degradation test was investigated by using collagenase type I and lysozyme. The results found that the CA fiber and silymarin-loaded electrospun CA fibers were not degraded by these enzymes. The toxicity of the silymarin-loaded electrospun CA fibers on human fibroblast cell was studied. The percentage of cell viability was lower as the silymarin loading was higher. This result implied that fibroblast cell was sensitive with both CA and silymarin. The release characteristic of silymarin from the silymarin-loaded CA fiber mats was investigated by the total immersion method in the solution of 1/1 phosphate buffer/methanol medium pH 7.4 at 37oC. The release of silymarin monotonously increased to reach the maximum value at 480 min. The maximum amount of silymarin released from these materials increased with the increased the initial silymarin loading in the spinning CA solutions. It is apparent that the silymarin released from the silymarin-loaded as-cast CA films were significantly lower than those released from the corresponding electrospun fiber mats. The release mechanism of silymarin from the silymarin-loaded electrospun CA fiber mat was fit well with Weibull model. Therefore the deposited silymarin on the fiber surface was rapidly liberated into the medium as burst release and then the silymarin dissolved inside fiber gradually released according to the concentration gradient.