วัตถุประสงค์หลักของการศึกษามี 3 ข้อ ข้อแรก เพื่อติดตามผลและให้การอบรมตลอดจนให้คำแนะนำแก่เกษตรกรที่เป็นสมาชิกผู้ปลูกพริกปลอดภัยรายเดิม ซึ่งจะทำให้สมาชิกเกิดความมั่นใจในระบบการปลูกพริกปลอดภัยมากยิ่งขึ้น ข้อที่สอง เพื่อขยายและพัฒนาเครือข่ายเกษตรกรผู้เพาะปลูกพริกปลอดภัย ข้อที่สาม เพื่อคัดเลือกตัวแทนเกษตรกรผู้ปลูกพริกปลอดภัยที่มีประสบการณ์และประสบความสำเร็จในการเพาะปลูกพริกปลอดภัยขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยการวิจัยเน้นการใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research) จากการขยายและพัฒนาเครือข่ายของโครงการ พบว่า ปี 2553 อำเภอเกษตรกรสมบูรณ์มีสมาชิกทั้งหมด 137 ราย โดยเป็นสมาชิกรายใหม่ 37 ราย และสมาชิกรายเดิม 100 ราย เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนสมาชิกเดิมของโครงการเมื่อปี 2551 พบว่า มีสมาชิกรายเดิมของโครงการเลิกเพาะปลูกพริกไปจำนวน 56 ราย โดยหันไปเพาะปลูกอ้อยและพืชไร่อื่นแทน เนื่องจากราคาของอ้อยและมันสำปะหลังเพิ่มสูงขึ้น สำหรับที่ อำเภอจัตุรัสปี 2553 มีจำนวนสมาชิก 105 ราย เป็นสมาชิกรายใหม่ 40 ราย และมีสมาชิกรายเดิมที่เลิกเพาะปลูกพริกเพียง 3 ราย เนื่องจากย้ายไปทำงานที่อื่น ผลการติดตามด้านการยอมรับเทคโนโลยีพบว่า เกษตรกรที่เป็นสมาชิกรายเดิมมีการยอมรับเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง มีเพียงบางเทคโนโลยีเท่านั้นที่เกษตรกรหยุดหรือไม่มีการใช้เนื่องจากข้อจำกัดทางด้านแรงงาน ความหายากของปัจจัยการผลิตนั้นๆ และบางครั้งเกษตรกรไม่ประสบปัญหาในเรื่องนั้นๆ เมื่อเปรียบเทียบรายได้สุทธิของเกษตรกรที่เป็นสมาชิกของโครงการในปี 2551 และ ปี 2552 พบว่า รายได้สุทธิจากที่เคยติดลบและกลับกลายเป็นบวก โดยรายได้สุทธิของอำเภอ เกษตรสมบูรณ์เพิ่มขึ้นประมาณ 10,428 บาทต่อไร่ และ อำเภอจัตุรัสเพิ่มขึ้นถึง 5,792 บาทต่อไร่ โดยมีสาเหตุมาจากการเพิ่มขึ้นของผลิตภาพการผลิตซึ่งเพิ่มขึ้นมากกว่าร้อยละ 95 และเมื่อเปรียบเทียบระหว่าง 2 อำเภอ จะเห็นว่ารายได้สุทธิที่ อำเภอจัตุรัสน้อยกว่าที่ อำเภอเกษตรสมบูรณ์เนื่องจาก การเพาะปลูกพริกที่ อำเภอจัตุรัสเป็นการเพาะปลูกในพื้นที่ดอนและอาศัยน้ำฝนเป็นหลัก ทำให้ผลผลิตต่อไร่ต่ำกว่า อำเภอเกษตรสมบูรณ์ถึง 2 เท่า ปัญหาในการผลิตที่เกษตรกรประสบส่วนใหญ่มากกว่าร้อยละ 90 ประสบปัญหาเรื่องโรคและแมลง ส่วนปัญหาทางด้านการตลาดคือ ราคาพริกปลอดภัยที่เกษตรกรขายได้นั้นค่อนข้างต่ำ ทำให้เกษตรกรขาดแรงจูง ดังนั้น ในการแก้ไขปัญหาของจังหวัดในเรื่องของการเพาะปลูกพริกปลอดภัย จังหวัดชัยภูมิและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จะต้องพิจารณาและวางแผนในการจัดการตลอดทั้งโซ่อุปทานของพริก ทั้งทางด้านการผลิตและการตลาด โดยหน่วยงานรัฐบาลควรมีการประสานงานกันและควรมีการประสานกับทางพ่อค้าหรือผู้รับซื้อ เพื่อนำเงื่อนไขทางการตลาดไปจัดทำแผนเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาต่อไป เนื่องจาก พริกเป็นพืชชนิดหนึ่งที่ช่วยสร้างมูลค่ารวม ให้แก่จังหวัดไม่น้อยกว่าปีละ 1,000-1,2000 ล้านบาท