โครงการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบต้นทุนการผลิตไหมอีรี่ของอุตสาหกรรมในครัวเรือนเพื่อการหัตถกรรม ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของต้นทุนและรายได้ที่การผลิตระดับต่าง ๆ รวมทั้งวิเคราะห์ราคาขาย ณ จุดคุ้มทุนของการเลี้ยงไหมอีรี่ที่การผลิตระดับต่าง ๆ การดำเนินงานแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ งานวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของไหมอีรี่จากเอกสารอ้างอิง และงานสำรวจผู้ผลิตไหมอีรี่ในจังหวัดนครปฐม นครสวรรค์ และอุทัยธานี ผลจากการศึกษาครั้งนี้พบว่าผลิตภัณฑ์ไหมอีรี่ที่มีศักยภาพเชิงการค้ามี 3 ผลิตภัณฑ์คือ: 1) ผลิตภัณฑ์เปลือกรังไหมและดักแด้ 2) ผลิตภัณฑ์เส้นด้ายไหมอีรี่ระบบปั่นมือ และ 3)ผลิตภัณฑ์ผืนผ้าไหมอีรี่ทอมือ จากการวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนพบว่า ในทุกระดับการผลิตของกิจกรรมการเลี้ยงไข่ไหมอีรี่เพื่อผลิตเปลือกรังไหมและดักแด้ และทุกระดับการผลิตของกิจกรรมที่นำเปลือกรังไหมมาลอกกาวและปั่นเป็นเส้นด้าย เป็นกิจกรรมที่มีรายได้น้อยกว่าต้นทุนรวมและยังไม่คุ้มทุนในเชิงเศรษฐศาสตร์ แต่เมื่อพิจารณาต้นทุนทางบัญชีที่จ่ายเป็นเงินสดพบว่า ทุกกิจกรรมมีรายได้มากกว่าต้นทุนที่เป็นเงินสดซึ่งเกษตรกรจ่ายจริงและลงบัญชีไว้ ส่วนกิจกรรมผลิตผืนผ้าทอไหมอีรี่ในทุกระดับ พบว่า เป็นกิจกรรมที่ได้รับรายได้สูงกว่าต้นทุนทุกประเภทในทางเศรษฐศาสตร์ ซึ่งแสดงว่าเกษตรกรจะได้กำไรสุทธิจากการผลิตผืนผ้าไหมอีรี่อย่างแท้จริง สำหรับราคาขาย ณ จุดคุ้มทุนของเปลือกรังไหม เส้นด้าย และผืนผ้าทอไหมอีรี่พบว่า ราคา ณ จุดคุ้มทุนลดลงเมื่อระดับการเลี้ยงเพิ่มขึ้น ราคาขายของเปลือกรังไหมแปรผกผันกับราคาขายของดักแด้ จากราคาประเมินโดยกำหนดให้ราคาดักแด้คงที่เท่ากับ 80 บาทต่อกิโลกรัม พบว่า ณ ระดับการเลี้ยงไข่ไหม 10.84, 20.46, 30.7 และ 40.93 กรัมต่อรุ่น มีราคาขายเปลือกรังไหมอีรี่ ณ จุดคุ้มทุนที่ 631.12, 435, 380 และ 336 บาทต่อกิโลกรัมตามลำดับ หากราคาขายดักแด้เพิ่มขึ้นเป็นที่ 160, 120, 110 และ 100 บาทขึ้นไปตามลำดับ ณ ระดับการเลี้ยงที่แตกต่างกัน ราคาขายของเปลือกรังไหมอีรี่ ณ จุดคุ้มทุนจะลดลงเหลือเพียง 184, 201, 204 และ 219 บาทตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับราคาขายเปลือกรังไหมอีรี่ในปัจจุบันที่เกษตรกรขายได้เท่ากับ 230 บาทต่อกิโลกรัมแล้วเกษตรกรจะได้กำไรสุทธิจากการผลิต