โครงการประสานความร่วมมือแก้ไขปัญหาความยากจนพัฒนาสังคมและสุขภาวะ จังหวัดอุตรดิตถ์เกิดจากการสนับสนุนความร่วมมือ 3 ฝ่าย ในจังหวัดอุตรดิตถ์ประกอบด้วย ภาคราชการ ภาควิชาการ (มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิษถ์) และภาคประชาชน (เครือข่ายการเรียนรู้แผนชีวิตภาคประชาชน จังหวัดอุตรดิตถ์) เพื่อร่วมมือกันแก้ไขปัญหาความยากจนแบบบูรณาการ โดยเอาพื้นที่เป็นตัวตั้งภายใต้การสนับสนุนของ ศตจ.มท. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ด้วยวิธีการจัดทำแผนและข้อเสนอ เพื่อแก้ไขปัญหาปัจจัยการผลิตของชุมชนนำร่อง 9 ตำบล 7 อำเภอ ในจังหวัดอุตรดิตถ์ในปี 2548 ได้ผลเป็นที่น่าพอใจ ทำให้ภาคประชาชนสามารถสร้างแผนและข้อเสนอแก้ปัญหาตนเองที่มีระบบข้อมูลเป็นตัวช่วยตัดสินใจ เพื่อสนับสนุนการแก้ปัญหาได้ผลตรงกับความต้องการของชาวบ้าน ในปี 2550 จึงเกิดความร่วมมือของหน่วยงานเพิ่มขึ้นประกอบด้วย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) สำนักงานสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์เพื่อการเกษตร (ธกส.) กรมส่งเสริมปกครองท้องถิ่น (สถ.) และกระทรวงพัฒนาสังคมความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) กรมพัฒนาชุมชน (พช.) เพื่อทำให้เกิดความร่วมมือ สร้างการเรียนรู้เพื่อแก้ปัญหาความยากจนภายใต้ โครงการความร่วมมือแก้ไขปัญหาความยากจน พัฒนาสังคมและสุขภาวะ จังหวัดอุตรดิตถ์ ดำเนินการตั้งแต่ 1 มีนาคม 2550 ถึง 31 กรกฎาคม 2551 โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1. เพื่อสนับสนุนการปฏิบัติการแก้ไขปัญหาในตำบลนำร่องเดิม และพื้นที่ขยายรวม 23 อปท. ให้เกิดผลลัพธ์เป็นรูปธรรม 2. สนับสนุนให้เกิดการบูรณาการ เกิดความร่วมมือระหว่างภาคประชาชน อปท. และหน่วยงานในจังหวัดอุตรดิตถ์ เพื่อแก้ปัญหาความยากจนของประชาชน ในพื้นที่เป้าหมาย โดยกระบวนการทำงานของเครือข่ายการเรียนรู้แผนชีวิตภาคประชาชน จังหวัดอุตรดิตถ์มีแนวทางสนับสนุนการสร้างแผนและข้อเสนอ คือ เน้นพัฒนาข้อเสนอเดิม แต่ก็เปิดให้คิดเรื่องใหม่ (โดยใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์) ในตำบลนำร่องเดิมแต่กระบวนการจัดเก็บข้อมูลมากขึ้น สร้างข้อเสนอใน 2 ลักษณะได้แก่ ต่อยอดกับแผน-ข้อเสนอเดิม ของตำบลเดิม และต่อยอดกับแผนในตำบลใหม่จำนวน 14 อปท. (เลือกดำเนินการที่ละประเด็น) ซึ่งจะมีคณะทำงานตำบลของตำบลนั้นเป็นทีมดำเนินงาน โดยมีทีมอำนวยการซึ่งจัดแบ่งโซนอำเภอรับผิดชอบช่วยสนับสนุน ความคืบหน้าคณะทำงานตำบล จะร่วมประชุมกับทีมอำนวยการเป็นประจำรายเดือนทุกเดือน ซึ่งมีคณะทำงานตำบลทุกตำบล (จำนวน 23 คณะทำงาน) และจากการดำเนินการดังกล่าวจะได้แผนงาน 2ลักษณะประกอบด้วยแผนการดำเนินการแก้ปัญหาเฉพาะตำบลตนเองและแผนงานซึ่งจำเป็นต้องดำเนินการร่วมกัน จากการดำเนินงานที่ผ่านมาพบว่าการสนับสนุนความร่วมมือจากท้องถิ่นที่ระดับตำบลเป็นเงื่อนไขสำคัญ ทำให้ต้องประสานความร่วมมือทั้ง 3 ฝ่าย เกิดความร่วมมือจากทั้ง 3 ฝ่ายเข้าประชุมคัดเลือกประเด็นปัญหาที่ต้องการนำร่องแก้ปัญหา และเกิดคณะทำงานตำบล และคณะทำงานประเด็นจำนวน 23 ตำบล รวมทั้งการสนับสนุนจากท้องถิ่นท้องที่ โดยเฉพาะท้องถิ่นสนับสนุนการจัดประชุม สนับสนุนเจ้าหน้าที่ อบต. เทศบาลตำบล ช่วยงานและประสานงานแกนนำเข้าร่วมประชุม เครือข่ายฯ ได้แลกเปลี่ยนกัน และมีข้อสรุปร่วมกันว่าความร่วมมือดังกล่าว ทำให้เกิดข้อดีมากกว่าการดำเนินงานแบบเดิมและเกิดพลังจากความร่วมมือ เป็นความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ทำให้หน่วยงานราชการภายนอกมาสนับสนุน ส่งผลให้คณะทำงานมีความมั่นใจต่อกระบวนการจัดทำแผนและข้อเสนอ มีการสนับสนุน ไม่โดดเดี่ยวมีความร่วมมือ และข้อเสนอได้รับการพิจารณาสนับสนุนให้เกิดเป็นรูปธรรม คนทำงานก็มีความอบอุ่นไม่ถูกปล่อยให้แก้ปัญหาโดยลำพัง และเป็นการสร้างการเรียนรู้ฝึกการทำงานร่วมกัน โดยมีประเด็นปัญหาในตำบลที่สนใจจะดำเนินการแก้ไขเป็นเครื่องมือเรียนรู้ทั้ง 3 ฝ่าย และพัฒนาเป็นความร่วมมืออันจะนำไปสู่การแก้ไขปัญหาในลำดับต่อไป