การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของชุดความคิดเติบโตของบุคลากรและนักศึกษาในอุตสาหกรรมบริการ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อชุดความคิดเติบโตของบุคลากรและนักศึกษาในอุตสาหกรรมบริการ และ 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของชุดความคิดเติบโตต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองและความสามารถในการฟื้นพลัง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ จำนวน 148 คน จำแนกตามเพศ และสาขาอาชีพ เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามเพื่อวัด 5 ตัวแปร ได้แก่ ระดับของชุดความคิดเติบโต (GM) การกำกับตนเอง (SE_REC) ความสามารถในการควบคุมตนเอง (SE_CON) การรับรู้ความสามารถของตนเอง (SE_EF) ความสามารถในการฟื้นพลัง (RESI) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างโดยใช้โปรแกรม LISREL ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) นักศึกษาและบุคลากรมีระดับชุดความคิดเติบโตและมีความคิดบางส่วนจำกัด ค่าเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 37.48 - 37.57 2) ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของชุดความคิดเติบโตของนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ พบว่า ปัจจัยด้านความสามารถในการควบคุมตนเอง และการกำกับตนเอง ส่งผลต่อระดับของชุดความคิดเติบโตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าขนาดอิทธิพลใกล้เคียงกันมาก โดยมีขนาดอิทธิพลที่ระดับ 0.49 และระดับของชุดความคิดเติบโตก็ส่งผลต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองและความสามารถในการฟื้นพลังของนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าขนาดอิทธิพลที่ระดับ 1.06 และ 0.89 ตามลำดับ และโมเดลตามกรอบแนวคิดที่พัฒนาขึ้นสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์