การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมของบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ และ 2) เปรียบเทียบระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมของบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ จานวน 272คน จาแนกตามเพศ และสาขาอาชีพ ตัวแปรในการวิจัย คือ สมรรถนะทางวัฒนธรรม วัดผ่านตัวแปร3 ตัว ได้แก่ ความตระหนักทางวัฒนธรรม ความรู้ความเข้าใจทางวัฒนธรรม และทักษะทางวัฒนธรรมเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย การวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ย (T-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (ANOVA)ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) บุคลากรในอุตสาหกรรมบริการ มีระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมอยู่ในระดับค่อนข้างสูง ( ?=4.16) โดยบุคลากรที่กาลังเข้าสู่อุตสาหกรรมบริการและบุคลากรที่กาลังปฏิบัติงานอุตสาหกรรมบริการมีระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมอยู่ในระดับเดียวกันคือ ค่อนข้างสูง ( ?=4.13, 4.24 ตามลาดับ) 2) บุคลากรในอุตสาหกรรมบริการที่มีเพศแตกต่างกันมีระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมไม่แตกต่างกัน ส่วนบุคลากรที่อยู่ในสาขาการจัดการโรงแรมและรีสอร์ทมีระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมสูงกว่าบุคลากรในสาขาการจัดการครัวฯ ท่องเที่ยว ไมซ์ฯและสปา อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และบุคลากรที่กาลังปฏิบัติงานอุตสาหกรรมบริการมีระดับสมรรถนะทางวัฒนธรรมสูงกว่าบุคลากรที่กาลังเข้าสู่อุตสาหกรรมบริการอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05