กษาความชุกทางซีรัมวิทยาและวิเคราะห?ป?จจัยเสี่ยงบางประการในการติดโรคบรูเซลโลสิส และเมลิออย โดสิสในแพะที่เลี้ยงในพื้นที่ 8 จังหวัด ภาคใต?ของประเทศไทยได?แก?จังหวัดกระบี่ นครศรีธรรมราช พังงา สุราษฎร?ธานีสงขลา สตูล ตรัง และพัทลุง โดยทําการสุ?มเก็บตัวอย?างเลือดแพะแบบแบ?งชั้น (Stratified random sampling) ระหว?างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 จาก 280 ฟาร?ม จํานวน 3,252 ตัวอย?าง เป?นฟาร?มแพะเนื้อ 278 ฟาร์ม (99.29%) จํานวน 3,232 ตัวอย่าง (99.39%) และฟาร์มแพะนม 2 ฟาร์ม (0.71%) จํานวน 20 ตัวอย่าง (0.62%) ตรวจหาแอนติบอดีต?อเชื้อ Brucella melitensis ด?วยวิธี Rose bengal test (RBT) และยืนยันผลโดยวิธี competitive enzyme linked immunosorbent assay (C-ELISA) พบว?าความชุกของโรค รายตัวและในระดับฟาร?ม เท?ากับ 1.02% (33/3,252) และ 5.71% (16/280) ตามลําดับ โดยพบความชุกของโรค รายตัวสูงที่สุดในจังหวัดสงขลา เท่ากับ 2.30% (9/392) ส่วนในระดับฟาร์มพบความชุกของโรคสูงที่สุดเท่ากับ 13.04% (3/23) ในจังหวัดกระบี่ ส่วนการตรวจหาแอนติบอดีต่อเชื้อ Burkholderia pseudomallei ด้วยวิธี Indirect hemagglutination test (IHA) นั้น มีการตรวจพบใน 3 จังหวัด ได้แก่จังหวัดสงขลา พัทลุง และสุราษฎร์ธานี พบว่าความชุกของโรครายตัวและในระดับฟาร์มเท่ากับ 0.19% (6/3,252) และ 1.79% (5/280) ตามลําดับ โดยพบ ความชุกของโรคทั้งรายตัวและรายฟาร์มสูงที่สุดในจังหวัดสงขลา เท่ากับ 0.77%, (3/392) และ 9.68% (3/31) จาก การวิเคราะห์เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างการตรวจพบโรคกับลักษณะทั่วไปทางประชากรศาสตร์โดยใช้สมการ ถดถอยโลจิสติก (Logistic regression analysis) พบว่าค่า odds ของการตรวจพบโรคบรูเซลโลสิสทางซีรัมวิทยา ในแพะอายุมากกว่า 1 ปีเป็น 5 เท่า เมื่อเทียบกับแพะอายุน้อยกว่า 1 ปี (OR : 5.28 ; 95 % CI = 1.85 - 15.06 ; P value = 0.0018) และพบว่าเพศไม?มีความสัมพันธ?กับการตรวจพบโรคนี้ส?วนการตรวจพบโรคเมลิออยโดสิสนั้น พบว?าทั้งเพศและอายุไม?มีความสัมพันธ?กับการตรวจพบโรคเช?นกัน อย?างไรก็ตามถึงแม?ความชุกของโรคบรูเซลโล สิสและโรคเมลิออยโดสิสในแพะในภาคใต?ของประเทศไทยจะอยู?ในระดับต่ําแต่ก็มีการตรวจพบโรคอย่างสม่ําเสมอ การควบคุมป้องกันและกําจัดโรคดังกล่าว จึงต้องดําเนินการทดสอบโรคควบคู่ไปกับการทําลายสัตว์ที่ให้ผลบวก และการควบคุมการเคลื่อนย้ายสัตว์ที่เข้มงวด