การปรับปรุงพันธุ์แพะเนื้อของกรมปศุสัตว์ 5) ศึกษาลักษณะซากแพะเนื้อลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 50, 62.5 และ 75 % จากสภาพการเลี้ยงขุนโดยการตอนและไม่ตอน ปรัชญา สังวรกาญจน์1/ สรรทยา อินทจินดา2/ อำนวย พุทธรัตนัง2/ บทคัดย่อ ผลศึกษาลักษณะซากแพะเนื้อลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 50, 62.5 และ 75% จากสภาพการเลี้ยงขุนโดยการตอนและไม่ตอน ใช้แพะลูกผสมบอร์เพศผู้อายุเฉลี่ย 5.91+0.65 เดือน น้ำหนักเฉลี่ย 18.31+3.92 กิโลกรัม จำนวน 24 ตัว ในแผนการทดลองแบบ 2x3 Factorial in a completely randomized design ปัจจัยที่ศึกษาเปรียบเทียบคือ การตอน 2 ระดับ (ตอนและไม่ตอน) และระดับสายเลือดแพะ 3 ระดับ (ลูกผสมบอร์ 50, 62.5 และ 75%) เลี้ยงในสภาพการขุนโดยให้อาหารผสมสำเร็จ (TMR) โปรตีนรวม 14.02% และพลังงาน (TDN) 66.33% ระยะเวลา 140 วัน แล้วนำไปฆ่าศึกษาซาก พบว่าปัจจัยจากการตอนและไม่ตอนไม่มีผลต่อลักษณะที่สำคัญทางเศรษฐกิจ ได้แก่ อัตราการเจริญเติบโต เปอร์เซ็นต์ซาก ปริมาณการกินอาหาร และผลตอบแทนต่อหน่วย แต่การตอนให้ผลในเชิงบวกต่อลักษณะซากที่สำคัญคือทำให้พื้นที่หน้าตัดเนื้อสันและสะโพกใหญ่ขึ้น (P<0.05) นอกจากนั้นการตอนยังช่วยลดความกำหนัดทางเพศของแพะลดปัญหาการบาดเจ็บจากการชนกันทำให้เกษตรกรจัดการฟาร์มได้ง่ายขึ้น ส่วนปัจจัยจากระดับสายเลือด 3 ระดับ แนะนำให้เลือกเลี้ยงแพะขุนที่ระดับสายเลือด 62.5 และ 75% เพราะทำให้เกษตรกรได้รับผลในเชิงบวกมากกว่า เนื่องจากแพะลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 62.5 และ 75% มีอัตราการเจริญเติบโตดี (191 และ 200 กรัม/วัน) แตกต่างจากแพะลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 50% ซึ่งมีอัตราการเจริญเติบโตต่ำ (162 กรัม/วัน) (P<0.05) และแพะลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 62.5 และ 75% ให้ผลตอบแทน 845.45 และ 827.26 บาท/ตัว ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าแพะลูกผสมบอร์ระดับสายเลือด 50% (673.98 บาท/ตัว) อย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ส่วนปัจจัยร่วมของการตอนและไม่ตอนกับระดับสายเลือดพบว่าไม่มีอิทธิพลร่วมกัน คำสำคัญ การตอน แพะลูกผสมบอร์ เปอร์เซ็นต์ซาก โครงการวิจัยเลขที่ (50) (1) - 0106 - 018 1/ ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์ทับกวาง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี 2/ ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์หนองกวาง อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี