วัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อศึกษาการเจริญเติบโต ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ และคุณภาพซากและเนื้อของไก่เบตง ภายใต้รูปแบบการเลี้ยงที่ต่างกัน 3 กลุ่ม คือ เลี้ยงขังคอก เลี้ยงกึ่งขังกึ่งปล่อย และเลี้ยงแบบปล่อยอิสระ โดยศึกษาในไก่เบตงอายุ 4 สัปดาห์ จำนวน 360 ตัว เมื่อถึงอายุ 20 สัปดาห์ สุ่มเพื่อศึกษาซากจำนวน 72 ตัว ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบการเลี้ยงไก่เบตงไม่มีผลต่อน้ำหนักตัว การเจริญเติบโตต่อวัน ประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหาร ของไก่เบตง แต่ไก่เบตงที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระกินอาหารต่อวันน้อยที่สุด(P < 0.05) ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจไม่แตกต่างกันทางสถิติ การศึกษาลักษณะซาก ไม่พบความแตกต่างของเปอร์เซ็นต์ซากในทุกรูปแบบการเลี้ยง แต่เปอร์เซ็นต์แข้ง+เท้า และอวัยวะภายในของไก่ที่เลี้ยงปล่อยอิสระมีค่าสูง(P < 0.05) การศึกษาส่วนประกอบทางเคมีของเนื้อไก่เบตงพบว่า เปอร์เซ็นต์โปรตีน ความชื้น ไขมันและปริมาณคอเลสเตอรอลไม่แตกต่างกันทางสถิติ การศึกษาค่าสี พบค่า b* เนื้ออกไก่เบตงที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระมีค่าสูงกว่า(P < 0.05) ค่าpH หลังฆ่า 24 ชั่วโมงของเนื้อไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระสูงกว่า(P < 0.05) และรูปแบบการเลี้ยงไก่เบตงมีผลต่อความนุ่ม รสชาติ ความชุ่มฉ่ำ (P < 0.05) แต่ไม่มีผลต่อความพึงพอใจโดยรวมของผู้บริโภค