จากการที่สารกลุ่มออร์แกโนฟอสเฟตและคาร์บาเมทมีการใช้อย่างมากและแพร่หลายในการเพาะปลูกเพื่อกำจัดแมลงศัตรูพืช และการปศุสัตว์เพื่อควบคุมปาราสิตภายนอกโดยการฉีดพ่น หากใช้โดยขาดความรู้และใช้ในปริมาณที่ไม่ถูกต้องหรือบ่อยเกินไปอาจมีการแพร่กระจายไปตามกระแสลมและน้ำ ก่อให้เกิดการตกค้างในสิ่งแวดล้อมและปนเปื้อนต่อตัวสัตว์แล้วสะสมจนอาจเกิดเป็นพิษขึ้นได้ โดยเฉพาะการเลี้ยงสัตว์ในภาคเหนือตอนบนส่วนใหญ่เป็นการเลี้ยงแบบปล่อยให้กินหญ้าตามแหล่งธรรมชาติและเลี้ยงร่วมกับการทำการเพาะปลูกสัตว์อาจได้รับผลกระทบนี้ได้ ซึ่งจากผลการตรวจวิเคราะห์หาสารกลุ่มดังกล่าวนี้จากอวัยวะของสัตว์ตายที่ส่งมาชันสูตรที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาการสัตวแพทย์ภาคเหนือตอนบน ส่วนใหญ่ตรวจพบสารสองกลุ่มนี้ แต่สัตว์ที่เหลือในฝูงไม่สามารถบอกว่าได้รับผลกระทบจากสารกลุ่มดังกล่าวด้วยหรือไม่ โดยสารสองกลุ่มนี้เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะไปขัดขวางการทำงานของเอนไซม์โคลินเอสเตอร์เรส (cholinesterase) ในร่างกายก่อให้เกิดผลเสียตามมา โคลินเอสเตอร์เรสเป็นเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องในการช่วยให้ระบบประสาททำงานได้อย่างปกติ ในร่างกายมีอยู่ 2 ชนิดคือ อะเซติลโคลินเอสเตอร์เรส (acetylcholinesterase) พบในเม็ดเลือดแดง ปอด ม้าม ปลายประสาท และสมองส่วนสีเทา อีกชนิดหนึ่ง คือ สูโดโคลินเอสเตอร์เรส (pseudocholinesterase) หรือ บิวทิริลโคลินเอสเตอร์เรส (butyrylcholinesterase) พบในซีรัม ตับ กล้ามเนื้อ ตับอ่อน หัวใจและสมองส่วนสีขาว สำหรับอะเซติลโคลินเอสเตอร์เรสนั้นเกี่ยวข้องกับการส่งผ่านสัญญาณประสาทโดยย่อยอะเซติลโคลิน (acetylcholine) ซึ่งเป็นสารเคมีที่ช่วยในการส่งผ่านสัญญาณข้ามปลายประสาท หากมีการลดลงของปฏิกิริยาจากเอนไซม์อะเซติลโคลินเอสเตอร์เรสจะทำให้มีอะเซติลโคลินมากเกินขนาดที่ปลายประสาท อันจะส่งผลให้เกิดการกระตุ้นประสาทในเนื้อเยื่อและร่างกายมากกว่าปกติ ส่วนสูโดโคลินเอสเตอร์เรสนั้นเกี่ยวข้องกับการจัดการและเผาผลาญสารต่างๆ การตรวจวัดระดับโคลินเอสเตอร์เรสเป็นการทดสอบปฏิกิริยาของเอนไซม์เหล่านี้เพื่อตรวจหาความบกพร่องที่เกิดทั้งจากสาเหตุต่างๆ ที่ได้รับเข้ามา (Anothai, 2544) การลดลงของเอนไซม์โคลินเอสเตอร์เรสอาจเกิดขึ้นได้จากการสัมผัสสารกำจัดแมลงกลุ่มออร์แกโนฟอสเฟตและคาร์บาเมท โดยสารกลุ่มนี้จะไปยับยั้งปฏิกิริยาของโคลินเอสเตอร์เรสและสูโดโคลินเอสเตอร์เรส อาจมีอาการรุนแรงหากมีการสัมผัสแบบเฉียบพลันในปริมาณมาก เช่น การกินหรือการฉีดสารในปริมาณที่เข้มข้นลงบนตัวสัตว์ หรืออาจค่อยๆ ปรากฏหากสัมผัสแบบต่อเนื่อง เช่น การดูดซึม การหายใจ การกิน การสัมผัสผิวหนังเพียงครั้งหรือการสัมผัสในปริมาณที่ต่ำแต่ต่อเนื่องเป็นระยะยาว (วิภา, 2541) เหตุผลที่สำคัญในการตรวจวัดระดับปฏิกิริยาของเอนไซม์เหล่านี้ คือ ใช้เพื่อตรวจหาและวินิจฉัยการสัมผัสหรือการได้รับพิษของสารกำจัดแมลงกลุ่มออกาโนฟอสเฟตและคาร์บาเมท ส่วนใหญ่จะวัดระดับเอนไซม์อะเซติลโคลินเอสเตอร์เรสในเม็ดเลือดแดงและวัดระดับเอนไซม์สูโดโคลินเอสเตอร์เรสในซีรัม (Anothai, 2544)