กระบวนการแปรรูปชิ้นงานด้วยกรรมวิธีการกลึงปัจจัยที่สำคัญจำเป็นต้องควบคุมคุณภาพชิ้นงานให้ได้ตามความต้องการ การควบคุมคุณภาพผิวเป็นปัจจัยหนึ่งในสี่ปัจจัยหลักที่ต้องควบคุมให้ได้ในการปรับพารามิเตอร์เครื่องกลึงหากใช้วิธีคำนวณเชิงทฤษฎีอย่างเดียวคงจะไม่เพียงพอเนื่องจากความขรุขระของพื้นผิวงานกลึงไม่ได้เกิดจากรูปร่างของมีดกลึงอย่างเดียว ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงได้ศึกษาปัจจัยของรัศมีปลายมีด อัตราป้อน และความเร็วตัดที่ส่งผลกระทบต่อค่าความหยาบผิวของชิ้นงานสาหรับการกลึงคมตัดเดี่ยวแบบฉากด้วยเครื่องกลึงแบบกึ่งอัตโนมัติ ภายใต้เงื่อนไขขอบเขตดังนี้ วัสดุชิ้นงานเหล็กกล้าตามมาตรฐานAISI 1020, AISI 1045 และ AISI 4140 ความเร็วในการตัดกลึง 5 ระดับ คือ 140, 160, 180, 200 และ 220 เมตรต่อนาที อัตราป้อนกลึง 5 ระดับ คือ 0.0838, 0.0940, 0.0991, 0.1041 และ 0.1143 มิลลิเมตรต่อรอบ ตามลำดับ ระยะป้อนลึก 0.2 มิลลิเมตร สภาพการกลึงเป็นการกลึงแบบแห้ง จากผลลัพธ์การทดลองพบว่า นอกเหนือจากการคำนวณค่าเชิงทฤษฎีแล้วยังจำเป็นต้องเพิ่มค่าพารามิเตอร์ปรับแก้ด้วยจึงจะได้ค่าความหยาบผิวที่แม่นตรงและค่าพารามิเตอร์ปรับแก้ของวัสดุแต่ละชนิดจะมีค่าไม่เท่ากัน ในทำนองเดียวกันปัจจัยที่มีผลต่อค่าความหยาบผิวเรียงจากมากไปน้อยดังนี้ อัตราป้อน รัศมีปลายมีด และ ความเร็วตัดตามลำดับ ที่ความมีนัยสำคัญ 0.95 เมื่อเปรียบเทียบวัสดุทั้ง 3 ชนิดเหล็กกล้าคาร์บอนปานกลางตามมาตรฐาน AISI 1045 มีค่าความหยาบผิวมากกว่าวัสดุอื่นๆทั้งนี้งานวิจัยดังกล่าวยังสอดคล้องกับงานวิจัยในอดีต