วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ปฏิบัติงานภายในองค์กรสตรี, ศึกษาแนวทางการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันหรือหน่วยงานผู้สนับสนุนทุนขององค์กรสตรี, ศึกษาถึงปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มเป้าหมายภายในที่เกี่ยวข้องขององค์กรสตรีและการแก้ปัญหา, และเพื่อศึกษาบทบาทของการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มเป้าหมายภายในที่เกี่ยวข้องที่มีต่อการดำเนินงานขององค์กรสตรี โดยมีกรณีศึกษาคือ มูลนิธิผู้หญิง มูลนิธิเพื่อนหญิง และสมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรีในพระอุปถัมภ์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เจาะลึกผู้บริหาร บุคลากรฝ่ายประชาสัมพันธ์ และผู้ปฏิบัติงานขององค์กรสตรี รวมทั้งผู้ประสานงานจากกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุนขององค์กรสตรี จำนวนทั้งสิ้น 16 คน และศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า (1) องค์กรสตรีใช้การสื่อสารสองทางและสื่อแบบผสมผสานในการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ปฏิบัติงาน (2) องค์กรสตรีใช้การสื่อสารสองทางและสื่อแบบผสมผสานในการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุน โดยให้ความสำคัญกับผลการดำเนินงานขององค์กรและความซื่อสัตย์ ความเคารพต่อเงื่อนไขต่างๆ ของสถาบันผู้สนับสนุนทุนควบคู่ไปด้วย (3) ปัญหาและอุปสรรคในการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ปฏิบัติงาน ได้แก่ ปัญหาด้านงบประมาณ แก้ไขได้ด้วยการหาแหล่งทุนใหม่ๆ มาสนับสนุนเพิ่มเติม รวมทั้งใช้การตลาด การประชาสัมพันธ์ และสื่อมวลชนเป็นเครื่องมือในการระดมทุน, ปัญหาการสื่อสารระหว่างบุคคล แก้ไขได้ด้วยการย้ำเตือนด้วยวาจาและสื่อรูปแบบต่างๆ รวมทั้งการใช้กิจกรรมเชิงอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารของบุคลากร, ปัญหาการจัดการความสัมพันธ์กับผู้ปฏิบัติงานในสำนักงานย่อยขององค์กร แก้ไขได้ด้วยการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ในการสื่อสารระหว่างกัน และปัญหาอันเกิดจากหน้าที่ความรับผิดชอบของผู้ปฏิบัติงานที่มีอยู่มาก ทำให้ไม่สามารถทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันได้ แก้ไขได้ด้วยการใช้สื่อประเภทต่างๆ ในการสร้างความสัมพันธ์กับผู้ปฏิบัติงาน (4) ปัญหาและอุปสรรคในการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุน ได้แก่ ปัญหาการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุนที่เป็นองค์กรต่างประเทศ, ปัญหาการวางแผนการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุน โดยทั้งสองปัญหานี้แก้ไขได้ด้วยการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ เช่น เว็บไซต์ เป็นช่องทางในการสื่อสารกับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุน และปัญหาความไม่เข้าใจกันระหว่างองค์กรสตรีกับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุน แก้ไขได้โดยเน้นการทำงานร่วมกันและติดต่อสื่อสารกันมากขึ้น รวมทั้งใช้การประชุมเป็นช่องทางในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเพื่อสร้างความเข้าใจระหว่างกัน (5) บทบาทของการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ปฏิบัติงานที่มีต่อการดำเนินงานขององค์กรสตรี ได้แก่ บทบาทในการสร้างและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีภายในองค์กร, บทบาทในการสื่อสารและเผยแพร่แนวคิดขององค์กร และบทบาทในการประสานงานภายในองค์กร (6) บทบาทของการจัดการความสัมพันธ์กับกลุ่มสถาบันผู้สนับสนุนทุนที่มีผลต่อการดำเนินงานองค์กรสตรีนั้น ได้แก่ บทบาทในการสร้างความน่าเชื่อถือและความรู้สึกที่ดี ทำให้เกิดการสนับสนุนในระยะยาว และบทบาทในการสร้างความเข้าใจในการทำงานร่วมกัน