วิทยานิพนธ์ (สค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงทัศนคติต่อการแต่งกายล่อแหลมของวัยรุ่นหญิงในสถานบันเทิงย่านอาร์.ซี.เอ.กรุงเทพมหานคร โดยหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่กำหนด ซึ่ง ได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคลทางด้านจิตวิทยา ปัจจัยทางสังคมด้านการรับรู้วัฒนธรรมหลัก และปัจจัยทางสังคมด้านการรับรู้วัฒนธรรมย่อย โดยศึกษาวัยรุ่นหญิงที่ไปใช้บริการในสถานบันเทิงอาร์.ซี.เอ. ที่มีอายุอยู่ในช่วงระหว่าง 20 ถึง 25 ปี จำนวน 200 คน ซึ่งได้ใช้วิธีการศึกษาเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือสำหรับเก็บรวบรวมข้อมูล เพื่อวิเคราะห์คำตอบโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการทดสอบค่าไคสแควร์ ซึ่งการทดสอบพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากนั้นจึงนำข้อมูลที่ได้ไปทำการวิเคราะห์ การแต่งกายล่อแหลมของวัยรุ่นหญิงในสถานบันเทิงมีสาเหตุมาจากปัจจัยหลายประการดังได้กล่าวถึงข้างต้น ในระดับความล่อแหลมที่แตกต่างกัน ในแง่การทดสอบความสัมพันธ์ วัยรุ่นหญิงเห็นว่าการแต่งกายล่อแหลมนั้นเหมาะสมกับสถานบันเทิงในเวลากลางคืน เพราะการแต่งกายล่อแหลมนั้นทำให้ตนเองดูสวยงามขึ้น ทันสมัย ไม่ตกยุค สามารถเพิ่มความมั่นใจให้ตนเองและเข้ากับกลุ่มเพื่อนที่มาเที่ยวสถานบันเทิงในเวลากลางคืนได้ และวัยรุ่นหญิงได้รับรู้ถึงการแต่งกายล่อแหลมในสังคมไทยผ่านข่าวสารจากแหล่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นสื่อโทรทัศน์ นิตยสาร หนังสือพิมพ์ และอินเตอร์เน็ทอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงการพบเห็นดารา บุคคลสำคัญแต่งกายล่อแหลมเป็นประจำ และนอกจากนี้ยังได้รับรู้รับข่าวสารเกี่ยวกับ การแต่งกายล่อแหลมจากเพื่อนสนิทหรือเพื่อนร่วมงาน และมักมีการพูดคุยกันเกี่ยวกับการแต่งกายล่อแหลมอยู่เป็นประจำ จึงทำให้วัยรุ่นหญิงจำนวนมากเห็นว่าสังคมไทยยอมรับการแต่งกายล่อแหลมในสถานบันเทิงในเวลากลางคืน และเห็นว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาในสังคมไทยไปแล้ว