งานวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักศึกษาที่ต่อการเรียนการสอน คณะบริการธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาเขตพื้นที่พิษณุโลก กับปัจจัยส่วนบุคคลใน 6 ด้าน คือ ด้านอาจารย์ผู้สอน ด้านหลักสูตรด้านระบบการจัดการศึกษา ด้านวิธีการสอน ด้านอาคารสถานที่ และด้านสื่อการเรียนการสอน ใช้ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 205 คน และเลือกตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบการสุ่มเป็นชั้นภูมิ คือ การแบ่งแต่ละหลักสูตร โดยกำหนดตัวอย่างตามสัดส่วน แล้วจึงเลือกสุ่มโดยใช้การสุ่มอย่างง่าย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม นำเสนอข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา แสดงความถี่ ร้อยล่ะ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลของนักศึกษากับความคิดเห็นต่อการเรียนการสอน โดยใช้การวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ย (T-test) และความแปรปรวน (One way ANOVA) ผลการศึกษา พบว่า ส่วนมากกลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง มีช่วงอายุระหว่าง 22-24 ปี มีคะแนนเฉลี่ยสะสมระหว่าง 2.51 – 3.00 ศึกษาในสาขาวิชาการจัดการทั่วไป (ปริญญาตรี) มากที่สุด มีรายได้ครัวเรือนต่ำกว่า 10,000 บาท ส่วนมากบิดามารดาประกอบอาชีพ เกษตรกรรม และอาศัยอยู่นอกเขตพื้นที่พิษณุโลก ในภาพรวมของทุกปัจจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนการสอนคณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เขตพื้นที่พิษณุโลก อยู่ในระดับปานกลาง โดยให้ความคิดเห็นว่าปัจจัยด้านอาจารย์ผู้สอนมีความเหมาะสมมากที่สุด รองลงมาเป็นปัจจัยด้านหลักสูตร รองลงมาในลำดับสาม คือ ปัจจัยด้านวิธีการสอน และน้อยที่สุด คือ ปัจจัยด้านอาคารสถานที่ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ สาขาวิชา เกรดเฉลี่ย อาชีพบิดามารดา และภูมิลำเนาต่างกัน ไม่มีผลต่อความคิดเห็นต่อการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พิษณุโลก ในทุกๆ ด้าน