จากสภาพของพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไนที่เป็นที่ราบ และพื้นที่ทุ่งหญ้าที่เกิดจากการอพยพ คนออกจากพื้นที่ที่โดนบุกรุก ประกอบกับการลดลงของสัตว์ผู้ล่า การดูแล และป้องกันพื้นที่และสัตว์ป่าจาก หลายภาคส่วน ส่งผลให้อัตราการเพิ่มประชากรของช้างป่าที่สูงมาก ผลที่ตามมาคือ ปัญหาความขัดแย้งระหว่าง คนและช้างป่าในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้เข้าสู่ขั้นวิกฤต เมื่อมีการเสียชีวิตของทั้งคนและช้างป่าใน บริเวณนอกพื้นที่ป่า การแก้หรือลดปัญหาดังกล่าวควรดำเนินการพร้อมกันในพื้นที่ 3 ส่วนคือ ในพื้นที่เกษตร ใน พื้นที่แนวเขต และในพื้นที่ป่า ซึ่งได้เสนอไว้ 7 มาตรการคือ (1) การประกาศพื้นที่ที่ช้างป่าบุกรุกเป็นพื้นที่ประสบ ภัยพิบัติกรณีฉุกเฉิน เพื่อจ่ายเงินชดเชยให้แก่เกษตรกรผู้เดือดร้อน (2) การเพิ่มศักยภาพของพื้นที่ให้รองรับ ประชากรช้างป่าได้มากขึ้นด้วยการจัดการทุ่งหญ้า เสริมแหล่งน้ำ เพิ่มดินโป่ง ตัดสางขยายระยะสวนป่า และกำจัด ไม้ต่างถิ่นให้หมดไป (3) การทำแนวป้องกันช้างป่าออกนอกพื้นที่ (4) การทำหมันชั่วคราวเพื่อชะลอการมีลูก (5) การย้ายช้างไปฟื้นฟูประชากรในพื้นที่ที่ประชากรไม่สามารถดำรงเผ่าพันธุ์ไว้ได้ (6) กำหนดทิศทางการทำ การเกษตรในพื้นที่เสี่ยงรอบป่าที่มีช้างป่าอาศัยอยู่ และ (7) การระงับการใช้ถนนในระหว่างเวลา 20.00-06.00น