การศึกษาประชากรและการอพยพของนกนางนาลธรรมดา Brown-headed Gull (Larus brunnicephalus Jerdon, 1840) ในประเทศไทย ระหว่างเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในพื้นที่ชุ่มน้ำ 154 แห่ง ผลการสำรวจพบว่ามีจำนวนประชากร 14,787 ตัว พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำรวจ พบว่า เป็นแหล่งอาศัยของนกนางนวลธรรมดา มีจำนวน 32 แห่ง แหล่งอาศัยที่สำคัญ ได้แก่ สนถานตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ และอ่าวไทยตอนใน จำนวนประชากรของนกนางนวลธรรมดา บริเวณสถานตากอากาศบางปู ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยที่สำคัญ ในฤดูหนาวหรือช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 พบว่านกนางนาลธรรมดาจะอพยพในเดือนตุลาคม และอพยพกลับในเดือนพฤษภาคมของทุกปี โดยมีจำนวนประชากรสูงสุด ในเดือนกุมภาพันธ์ของแต่ละปี ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2547- 2551 ดังนี้ 5,300 5,280 5,000 4,858 และ 5,030 ตัว ตามลำดับ อัตราส่วนระหว่างนกที่โตเต็มวัย กับนกที่ยังโตไม่เต็มวัย เท่ากับ 59.10:40.90 พบว่าจำนวนประชากรค่อนข้างคงที่ถึงมีแนวโน้มลดลงบ้างเล็กน้อย โดยสาเหตุที่จำนวนประชากรลดลง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - 2550 ส่วนหนึ่งน่าจะเปแนผลมาจากการพัฒนาพื้นที่ให้เป็นนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งก่อใหฟ้เกิดมลพิษทางน้ำอันเกิดจากของเสียและกากอุตสาหกรรม มลพิษจากโลหะหนัก ส่งผลกระทบให้คุณภาพน้ำและพื้นที่เสื่อมโทรมลง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลก และอาจเนื่องมาจากการระบาดของเชื้อไข้หวัดนกในแหล่งผสมพันธุ์ ทำรังวางไข่ของนกนางนวลธรรมดาในประเทศจีน สำหรับในปี พ.ศ. 2551 ที่พบว่าจำนวนประชากรนกนางนวลธรรมดาเริ่มเพิ่มขึ้น สาเหตุอาจเนื่องมาจากสภาพพื้นที่ได้รับการฟื้นฟูตามโครงการปลูกป่าชายเลนเฉลิมพระเกียรติ