การศึกษา ผลกระทบของไฟป่าต่อสังคมพืชในพื้นที่ต้นน้ำ 4 พื้นที่ได้แก่ พื้นที่ป่าเต็งรัง ในพื้นที่สถานีวิจัยต้นน้ำชี อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น ป่าดิบแล้งในพื้นที่สถานีวิจัยต้นน้ำลำตะคอง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ป่าเบญจพรรณในพื้นที่สถานีวิจัยต้นน้ำแม่กลอง อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี และทุ่งหญ้าหรือไร่ร้างในพื้นที่สถานีวิจัยต้นน้ำป่าสัก อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเก็บข้อมูลในระหว่างปี พ.ศ. 2548-2552 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงชนิดพรรณไม้ ความหนาแน่นของพืช โครงสร้างของสังคมพืชหลังเกิดไฟป่า และการทดแทนตามธรรมชาติภายหลังการเกิดไฟป่า พบว่าผลกระทบของไฟป่าต่อต้นไม้ทั้งชนิดพันธุ์ และความหนาแน่นมีน้อยทั้ง 4 พื้นที่ ส่วนไม้หนุ่ม และ กล้าไม้ได้รับผลกระทบจากไฟป่า ในพื้นที่ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง แต่ในไร่ร้างความหนาแน่นของไม้หนุ่มและไม้ล้มลุกมีค่าเฉลี่ยที่ เนื่องจากพื้นที่ไร้ร้างเป็นพื้นที่เปิดโล่งทำให้แสงส่องถึงพื้นดินมากพืชล้มลุกโดยเฉพาะวัชพืชที่ต้องการแสงมาก เจริญเติบโตได้ดี ในฤดูฝนถัดมา เพราะสามารถนำธาตุอาหารที่เกิดจากไฟไหม้ซากพืชไปใช้อย่างรวดเร็ว พื้นที่ป่าดิบแล้งเปอร์เซ็นต์ความเพิ่มพูนในพื้นที่หน้าตัดของต้นไม้ที่ได้รับอิทธิพลจากไฟไหม้ มีผลกระทบน้อยเช่นเดียวกับในป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณและ ไร่ร้าง แต่ไม้หนุ่มเปอร์เซ็นต์ความเพิ่มพูนในพื้นที่หน้าตัดจะลดลง แสดงถึงอิทธิพลของไฟไหม้มีผลทำให้การเจริญเติบโตลดลง เปอร์เซ็นต์ความเพิ่มพูนทางมวลชีวภาพของ ต้นไม้และไม้หนุ่มในป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง และไร้ร้าง มีค่าลดลงเมื่อได้รับอิทธิพลจากไฟไหม้ ส่วนในป่าเบญจพรรณความเพิ่มพูนมวลชีวภาพได้รับผลกระทบจากไฟไหม้น้อย