วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การก่อสร้างโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กจำเป็นต้องมีการต่อทาบเหล็กเสริมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การใช้ข้อต่อเชิงกลในการต่อทาบเหล็กเสริมเป็นทางหนึ่งที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ยังมิได้มีการศึกษาคุณสมบัติของข้อต่อเชิงกลที่เพียงพอ โดยเฉพาะภายใต้แรงกระทำแบบวัฎจักรในเสาคอนกรีตเสริมเหล็ก งานวิจัยนี้ได้ทำการพฤติกรรมสาคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกลภายใต้แรงกระทำแบบวัฏจักรจำนวน2 ตัวอย่างซึ่งมีขนาดหน้าตัด 0.40 เมตร x 0.40 เมตร สูง 2.2 เมตรโดยเปรียบเทียบระหว่างตัวอย่างที่มีการต่อทาบเหล็กเสริมแบบปกติ และมีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกล ซึ่งทั้ง 2 ตัวอย่างมีอัตราส่วนเหล็กเสริมตามยาวเท่ากับ 0.0245 และมีอัตราส่วนปริมาตรของเหบ็กเสริมตามขวางเท่ากับ 0.00753 ซึ่งจากผลการทดสอบเหล็กเสริมที่มีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกลภายใต้แรงอัดตามแนวแกนพบว่าเหล็กเสริมที่มีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกลสามารถชะลอการโก่งเดาะได้ดีขึ้นรวมถึงสามารถสลายพลังได้สูงกว่าเหล็กเสริมที่ไม่มีการต่อทาบ จากการทดสอบเสาคอนกรีตเสริมเหล็กภายใต้แรงกระทำด้านข้างแบบวัฏจักรพบว่า ตัวอย่างเสาที่มีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกลมีความสามารถรับแรงกระทำทางด้านข้างได้สูงกว่าตัวอย่างเสาที่มีการต่อทาบเหล็กเสริมแบบปกติ ซึ่งเมื่อเสาเกิดความเสียหายหลังจากรับแรงกระทำสูงสุดแล้วยังคงมีพฤติกรรมในการรับแรงที่ลดลงช้ากว่าเช่นเดียวกัน โดยตัวอย่างเสาที่มีการต่อทาบด้วยข้อต่อเชิงกลมีความเหนียวมากกว่าถึง 2.76 เท่า ของตัวอย่างเสาที่มีการต่อทาบเหล็กเสริมแบบปกติ และมีความสามารถสลายพลังงานสะสมได้สูงกว่าอย่างชัดเจน