วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอกระบวนการการหาขนาดที่เหมาะสมของระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่สำหรับอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนเพื่อการพึ่งพาตนเองด้านพลังงาน โดยพิจารณาการทำงานใน 2 รูปแบบหลัก คือ ขณะเชื่อมต่อกับระบบส่งจ่ายไฟฟ้า กำหนดขนาดทางด้านกำลังของระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ที่มีขนาดเล็กที่สุดที่จะสามารถทำให้อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนยังคงรักษาเสถียรภาพทางไฟฟ้าได้เมื่อเกิดความผิดพร่องขึ้น และขณะทำงานแยกโดด กำหนดขนาดทางด้านพลังงานของระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ที่เล็กที่สุดที่จะสามารถทำให้อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนสามารถทำงานแบบแยกโดดได้เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 15 นาที โดยคำนึงถึงอัตราส่วนการอัดประจุไฟฟ้าของแบตเตอรี่ แนวคิดหลักที่นำมาประยุกต์คือใช้ระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่มาทดแทนกำลังไฟฟ้าที่สูญหายจากสายส่งเมื่อเกิดความผิดพร่อง ดังนั้น ในช่วงการทำงานปกติที่เชื่อมต่ออยู่กับระบบส่งจ่ายไฟฟ้าจึงมุ่งเน้นการจัดการกำลังผลิตภายในเพื่อลดความต้องการใช้ไฟฟ้าจากภายนอกให้ได้มากที่สุด การแก้ปัญหาจะใช้กระบวนการหาค่าเหมาะที่สุดโดยใช้โปรแกรมเชิงเส้น ผลลัพธ์ที่ได้ระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่จะมีขนาดพิกัดกำลังไฟฟ้า 4.5 เมกะวัตต์ และขนาดพิกัดความจุพลังงานไฟฟ้า 2.25 เมกะวัตต์-ชั่วโมง (ที่อัตราส่วนการอัดประจุไฟฟ้าเท่ากับ 2) นอกจากนี้ พิจารณาผลของการควบคุมความต้องการใช้ไฟฟ้าโดยตรงต่อขนาดของระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ใน 2 รูปแบบ คือ การควบคุมร้อยละของปริมาณพลังงานที่ใช้ และการควบคุมความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุด พบว่า ผลของการควบคุมโหลดโดยตรงแบบการควบคุมร้อยละของปริมาณพลังงานที่ใช้จะส่งผลให้พิกัดกำลังไฟฟ้าของระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่มีพิกัดกำลังไฟฟ้าลดลงได้ดีกว่าการควบคุมความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุด