การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพและปัญหาในการใช้หลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากลในระดับมัธยมศึกษา 2. เสนอแนวทางการใช้หลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากลในระดับมัธยมศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ครูผู้สอนในโรงเรียนมาตรฐานสากลในระดับมัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร โรงเรียนละ 7 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนละ 1 คน รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ โรงเรียนละ 1 คน และครูผู้สอนรายวิชาเพิ่มเติม (มาตรฐานสากล) 5 คน รวมเป็นโรงเรียนละ 7 คน จะได้กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 399 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยด้านสภาพและปัญหาในการใช้หลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากลพบว่า 1) งานบริหารหลักสูตร พบว่า ภาพรวมของการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการจัดตารางสอน มีการปฏิบัติมากที่สุด สภาพปัญหา พบว่า อยู่ในระดับน้อยที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการจัดครูเข้าสอน มีปัญหามากที่สุด 2) งานสอน พบว่า ภาพรวมของการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการวางแผนการสอน มีการปฏิบัติมากที่สุด สภาพปัญหา พบว่า อยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนและกิจกรรมเสริมหลักสูตร มีปัญหามากที่สุด แนวทางในการใช้หลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากล ด้านการบริหารหลักสูตร พบว่า โรงเรียนควรจัดให้มีการวิเคราะห์และทำความเข้าใจรายละเอียดของหลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากล มีการเตรียมความพร้อมในการนำหลักสูตรไปใช้ คือ เตรียมความพร้อมทางด้านบุคลากร การจัดครูเข้าสอน การจัดตารางสอน การเตรียมเอกสารและสื่อการเรียนรู้ การนิเทศติดตามและการประชาสัมพันธ์หลักสูตร ด้านงานสอน พบว่า ครูควรจัดการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับจุดเน้นของรายวิชาตามหลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากล มีการจัดทำประมวลรายวิชา แผนการสอน จัดทำสื่อการจัดการเรียนรู้ มีการจัดการสอนซ่อมเสริมและครูควรมีความรู้ในการสร้างเครื่องมือวัดผลที่มีความหลากหลายสามารถวัดและประเมินผลได้ผลตรงตามความเป็นจริง

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558