วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมองหลังผ่าตัดของปัจจัย ได้แก่ การทำหน้าที่ด้านร่างกาย การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด กลุ่มอาการไม่สุขสบาย และการเผชิญความเครียด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมองหลังผ่าตัดไม่เกิน 6 เดือน จำนวน 110 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ซึ่งมารับบริการ ณ แผนกผู้ป่วยนอกของสถาบันประสาท โรงพยาบาลราชวิถี และโรงพยาบาลตำรวจ เครื่องมือที่ใช้การวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินข้อมูลส่วนบุคคลและการเจ็บป่วย แบบทดสอบสภาพสมองเบื้องต้น ฉบับภาษาไทย (MMSE-Thai 2002) แบบประเมินกลุ่มอาการไม่สุขสบาย ของ อำนวยพร อาษานอก (2549) แบบวัดการเผชิญความเครียดของ Jalowiec (1984) และแบบวัดคุณภาพชีวิตผู้ป่วยเนื้องอกสมอง EORTC QLQ-C30 ฉบับภาษาไทย (Silpakit et al., 2006) ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และทดสอบความเที่ยงของเครื่องมือได้ค่าสัมประสิทธ์แอลฟาครอนบาคได้เท่ากับ .74, .64, .91 และ .90 ตามลำดับ และแบบประเมินการทำหน้าที่ด้านร่างกาย Karnofsky Performance Status Scale (Karnofsky et al., 1948) สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์ของเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ คือ 1. คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมองหลังผ่าตัด (ค่าเฉลี่ย = 77.08) อยู่ในระดับสูงกว่าค่าเฉลี่ยอ้างอิง (ค่าเฉลี่ย = 68.88) 2. การทำหน้าที่ด้านร่างกาย กลุ่มอาการไม่สุขสบาย และวิธีการเผชิญความเครียดแบบมุ่งปรับอารมณ์ สามารถร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมองหลังผ่าตัดได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีอำนาจพยากรณ์ได้ร้อยละ 51