วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยการเดินภายในกรุงรัตนโกสินทร์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากการเดินทำให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถเข้าถึง และสร้างความประทับใจ ส่งผลให้เกิดความมีชีวิตชีวาและบรรยากาศที่เหมาะสม นำไปสู่ความต้องการที่จะกลับมาท่องเที่ยวอีกครั้ง เป็นผลทำให้เกิดการกระจายรายได้ไปทุกภาคส่วน รวมถึงชุมชนภายในพื้นที่ ซึ่งการวางแผนการท่องเที่ยวด้วยการเดินอย่างมีประสิทธิภาพ จำเป็นต้องทราบ รูปแบบเส้นทางและพฤติกรรมการเดิน รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยม ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีการศึกษาค้นคว้าข้อมูลเหล่านี้ในเชิงประจักษ์เนื่องจากข้อจำกัดของเครื่องมือในการเก็บข้อมูล งานวิจัยจึงมุ่งศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการเดินของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติภายในพื้นที่กรุงรัตนโกสินทร์ในแง่ของ รูปแบบเส้นทางการเดินหลักและรองในสถานการณ์ปัจจุบัน และสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยม ผ่านวิธีการเก็บข้อมูลพฤติกรรมการเดินด้วยวิธีการเดินตาม (Follow-up Survey) เพื่อให้สามารถบันทึกข้อมูลการเดินของนักท่องเที่ยวให้ตรงกับความเป็นจริง งานวิจัยได้ใช้เครื่องมือดังกล่าวกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ใช้วิธีการเดินในการท่องเที่ยวภายในพื้นที่กรุงรัตนโกสินทร์ทั้งหมด 1,313 ประชากรตัวอย่าง โดยได้ผลการศึกษาที่น่าสนใจ เช่น 1. นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเพศชายมีระยะทางเฉลี่ยในการเดินแต่ละเที่ยว (Trip) มากกว่าเพศหญิง แต่ในทางกลับกันนักท่องเที่ยวเพศหญิงกลับใช้เวลาในการเดินแต่ละเที่ยวมากกว่าเพศชาย 2. นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเพศชายมีรูปแบบเส้นทางการเดินกระจายตัวและเข้าตามตรอก ซอก ซอยไปทั่วทั้งพื้นที่ อีกทั้งยังมีรูปแบบเส้นทางที่เชื่อมโยงกับพื้นที่ข้างเคียงมากกว่าเพศหญิง 3. นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกมีรูปแบบเส้นทางการเดินกระจายตัวทั่วทั้งพื้นที่และส่วนใหญ่จะเป็นเที่ยวการเดินที่มีระยะทางไกล ซึ่งกลับกันกับนักท่องเที่ยวชาวตะวันออกที่นิยมเดินเฉพาะบริเวณพื้นที่ใกล้เคียงและรอบๆสถานที่ท่องเที่ยวหลัก โดยจะใช้วิธีการสัญจรรูปแบบอื่นในการเชื่อมต่อสถานที่ท่องเที่ยวที่มีระยะทางไกลออกไป 4. นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินคนเดียวมักเลือกเส้นทางการเดินตามเส้นถนนหลัก และไม่นิยมเดินลัดเลาะ ตาม ตรอก ซอก ซอย