การออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้เป็นหนึ่งในกระบวนการที่สำคัญของการออกแบบซอฟต์แวร์ ซึ่งปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์ภายในเอกสารข้อกำหนดการออกแบบสำหรับนำไปพัฒนาเป็นโปรแกรม โดยการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้จะนำข้อมูลของแบบจำลองการออกแบบในขั้นตอนก่อนหน้า มาสร้างเป็นซีนาริโอของการใช้งานเพื่อการกำหนดโครงสร้างการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้ ซึ่งมักประสบปัญหาเรื่องความไม่ต้องกันของแบบจำลองการออกแบบ และการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีแนวคิดในการทวนสอบความต้องกันระหว่างส่วนต่อประสานผู้ใช้กับแบบจำลองการออกแบบ เพื่อให้ได้การออกแบบที่เป็นไปตามข้อกำหนดการออกแบบ วิทยานิพนธ์มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอวิธีการทวนสอบความต้องกันระหว่างส่วนต่อประสานผู้ใช้กับแบบจำลองการออกแบบด้วยกฎที่สร้างจากความสัมพันธ์ส่วนประกอบย่อย พร้อมทั้งพัฒนาเครื่องมือสนับสนุนเพื่อการทวนสอบความต้องกันอย่างอัตโนมัติ กฎที่นำเสนอนั้นได้สร้างจากความสัมพันธ์ของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองที่ได้เลือกมา ประกอบด้วย แผนภาพยูสเคส แผนภาพคลาส คำอธิบายยูสเคส คำอธิบายคลาสแผนภาพวินโดว์เนวิเกชันและส่วนประกอบย่อยของส่วนต่อประสานผู้ใช้ ซึ่งสร้างเป็น 4 ความสัมพันธ์หลัก และ 2 ความสัมพันธ์ย่อย เพื่อนำไปสร้างเป็นกฎการทวนสอบความต้องกันได้ 76 รายการ การประเมินความครบถ้วนของความสัมพันธ์ของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองการออกแบบ และความถูกต้องในการระบุข้อผิดพลาดของกฎนั้น ดำเนินการโดยผู้เชี่ยวชาญ ด้วยการประยุกต์ใช้กฎกับกรณีศึกษา การประเมินประสิทธิผลของเครื่องมือสำหรับการการทวนสอบความต้องกันที่ได้นำกฎไปประยุกต์ใช้นั้น ดำเนินการโดยการเปรียบเทียบผลลัพธ์จากเครื่องมือ และจากการให้ผู้เชี่ยวชาญประยุกต์ใช้กฎด้วยการทำมือ ผลการทดลองพบว่าผลลัพธ์ที่ได้จากเครื่องมือสามารถสนับสนุนให้ผู้ใช้งานทวนสอบความต้องกันของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองการออกแบบ และระบุประเภทข้อผิดพลาดได้เหมือนกับการทวนสอบด้วยผู้เชี่ยวชาญ

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558