วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาพฤติกรรมของแผ่นยางที่รองรับสะพานและเหล็กเดือยรับแรงเฉือนที่ใช้กับสะพาน โดยแผ่นยางมีขนาดด้านกว้างและยาวเท่ากับ 300x400 มิลลิเมตร โดยแผ่นยางที่นำมาทดสอบมีความหนาแตกต่างกันตั้งแต่ 40 มิลลิเมตร, 60 มิลลิเมตร และ 80 มิลลิเมตร รวมถึงได้ทำการทดสอบเหล็กเดือยรับแรงเฉือนด้วย โดยชิ้นส่วนทดสอบทั้งหมดได้นำมาทดสอบรับแรงกระทำแบบวัฏจักรด้วยเครื่องให้แรงไฮดรอลิกแบบความคุมการเคลื่อนตัว ซึ่งในการทดสอบแผ่นยางได้มีการเปลี่ยนแปลงระยะการเคลื่อนตัวและความถี่ จากผลทดสอบพบว่าสติฟเนสประสิทธิผลของแผ่นยางลดลงเมื่อระยะการเคลื่อนตัวเพิ่มขึ้น การสลายพลังงานลดลงเมื่อความเร็วเพิ่มขึ้น และที่สำคัญพบว่ามีการเลื่อนไถลเกิดขึ้นระหว่างแผ่นยางและผิวคอนกรีต สำหรับผลทดสอบการให้แรงแบบวัฏจักรกับเหล็กเดือยรับแรงเฉือนนั้น ได้นำมาเปรียบเทียบกับผลการวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม OpenSees โดยใช้แบบจำลองไฟเบอร์ พบว่ามีความคลาดเคลื่อนระหว่างผลทั้งสอง ซึ่งความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นนี้เป็นผลมาจากความคลาดเคลื่อนของความยาวประสิทธิผลของเหล็กเดือยรับแรงเฉือนที่ใช้ในการวิเคราะห์ ซึ่งในการทดสอบเมื่อชิ้นตัวอย่างทดสอบเกิดการคราก จะทำให้เกิดการครากเข้าไปในจุดยึดของเหล็กเดือย ส่งผลให้ความยาวประสิทธิผลมีค่ามากขึ้น และเมื่อปรับแก้ความยาวประสิทธิผลของเหล็กเดือยในโปรแกรมวิเคราะห์แล้วพบว่าผลการวิเคราะห์มีค่าใกล้เคียงกับผลการทดสอบมากยิ่งขึ้น