บทประพันธ์เพลง: รามัญสำหรับวงออร์เคสตรา เป็นบทประพันธ์ที่ถูกสร้างขึ้นจากแนวคิดและแรงบัลดาลใจทางดนตรีที่ผู้ประพันธ์ได้รับจากดนตรีไทยสำเนียงมอญ ผู้ประพันธ์ได้ทำการศึกษา ค้นคว้า รวบรวมข้อมูลจากดนตรีไทยสำเนียงมอญทั้งในเรื่องของลักษณะเฉพาะทางการประพันธ์ แนวคิดในความเป็นชนชาติมอญ วัตถุดิบในการประพันธ์เพลงรวมถึงสำเนียงเฉพาะตัวของดนตรีไทยสำเนียงมอญ เมื่อนำมาผสมผสานเข้ากับเทคนิคการประพันธ์เพลงแบบตะวันตกจึงเกิดเป็นบทประพันธ์ใหม่ที่มีเสียงและลีลาในแบบเฉพาะตัวของผู้ประพันธ์เอง แนวคิดหลักทางด้านดนตรีที่มีอิทธิพลต่อผู้ประพันธ์และได้เลือกนำมาใช้ในบทประพันธ์บทนี้คือ “สำเนียง” ซึ่งแนวคิดทางสำเนียงนี้เป็นแนวคิดที่ปรากฏทั้งในดนตรีไทยสำเนียงมอญและดนตรีตะวันตกอีกทั้งยังเป็นแนวคิดที่ใช้ร่วมกับองค์ประกอบทางด้านการประพันธ์เพลงอีกด้วยโดยผู้ประพันธ์ได้กำหนดองค์ประกอบทางการประพันธ์เพลงขึ้นซึ่งประกอบไปด้วย (1) บรรยากาศ (2) การใช้กลุ่มโน้ต (3) การสร้างทำนอง (4) รูปแบบของจังหวะ (5) การใช้เครื่องดนตรี (6) เทคนิคพิเศษแบบต่างๆ (7) การคัดทำนอง (8) แนวคิดแบบตะวันออก รวมไปถึงพื้นผิวทางดนตรีกับฉันทลักษณ์ที่มีความน่าสนใจทำให้บทประพันธ์นั้นแสดงออกถึงความผสมผสานของเสียงและสำเนียงที่สนับสนุนด้วยแนวคิดและแรงบันดาลใจจากดนตรีไทยสำเนียงมอญนำเสนอด้วยเครื่องดนตรีในวงออร์เคสตราหลากหลายชนิดโดยมีการจัดวางรูปแบบและมิติของเสียงเครื่องดนตรีในวงออร์เคสตราซึ่งการนำเสนอบทประพันธ์นั้นประกอบไปด้วยวงออร์เคสตรากลุ่มหลักตั้งอยู่บนเวทีและกลุ่มย่อยด้านหลังกลุ่มผู้ฟังและด้านข้างของพื้นที่แสดงอีกด้วย

วิทยานิพนธ์ (ศป.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558