วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)สภาพการบริหารโรงเรียนดนตรีในปัจจุบัน 2)ปัญหาการบริหารโรงเรียนดนตรีในปัจจุบัน 3)แนวทางการพัฒนาการบริหารโรงเรียนดนตรี ตามแนวคิดการบริหารแบบมุ่งคุณภาพทั้งองค์การ (TQM) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษามี คือ โรงเรียนดนตรีภายใต้สังกัดของหน่วยงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบ (กร.) สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษา (สช.) ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในพ.ศ. 2557 จำนวน 46 โรงเรียน และผู้ให้ข้อมูล คือ 1)ผู้บริหาร 2)ครูผู้สอน 3)เจ้าหน้าที่ 4)ผู้ปกครอง 5)นักเรียน รวมทั้งหมด 230 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามสภาพ ปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาในการบริหารโรงเรียนดนตรี และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางการพัฒนาการบริหารโรงเรียนดนตรี สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ความถี่(Frequency) ร้อยละ(Percentile) ค่าเฉลี่ย(Means) และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน(SD) ผลการวิจัยพบว่า สภาพการบริหารโรงเรียนดนตรีโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยการบริหารงานทั่วไปมีค่าเฉลี่ยสูงสุดและการบริหารงานบุคลากรมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ส่วนปัญหาการบริหารโรงเรียนดนตรีโดยรวมอยู่ในระดับน้อย โดยการบริหารงานวิชาการมีค่าเฉลี่ยสูงสุดและการบริหารงานทั่วไปมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด และเมื่อพิจารณาตามแนวคิดการบริหารแบบมุ่งคุณภาพทั้งองค์การ สภาพการบริหารโรงเรียนดนตรีด้านการให้สมาชิกมีส่วนร่วมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านการให้ความสำคัญกับลูกค้า ด้านการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง และด้านการสร้างเครือข่ายทางสังคมตามลำดับ และปัญหาการบริหารโรงเรียนดนตรีด้านการให้สมาชิกมีส่วนร่วมมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด รองลงมาคือด้านการให้ความสำคัญกับลูกค้า ด้านการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง และด้านการสร้างเครือข่ายทางสังคมตามลำดับ แนวทางการพัฒนาการบริหารที่ควรเพิ่มเติมมีทั้งหมด 15 แนวทาง แบ่งเป็น ด้าน (1)การสร้างเครือข่ายทางสังคม 8 แนวทาง (2)การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง 2 แนวทาง (3)การให้ความสำคัญกับลูกค้า 5 แนวทาง และ (4)การให้สมาชิกมีส่วนร่วม ไม่มีแนวทางที่ต้องเพิ่มเติม