วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการการอนุมานเชิงสถิติแบบมีข้อจำกัดเชิงอันดับสำหรับการจัดพอร์ตลงทุน และทำการทดลองจัดพอร์ตโดยใช้ข้อมูลของผลตอบแทนรายเดือน 10 อุตสาหกรรมในประเทศสหรัฐอเมริกา บนพื้นฐานของค่าเฉลี่ย-ความแปรปรวน ในการศึกษานี้จะประมาณความแปรปรวนจากตัวแบบปัจจัยเดียว และประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนจากเทคนิคปริพันธ์เวียนเกิด โดยข้อจำกัดเชิงอันดับใช้อันดับของผลตอบแทนในอดีต จากนั้นกำหนดนโยบายการจัดพอร์ตลงทุนจากการแก้สมการอรรถประโยชน์สูงสุด ซึ่งนโยบายและประสิทธิภาพของการจัดพอร์ตลงทุนจะแตกต่างกันที่การประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทน ดังนั้นในงานวิจัยนี้ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการจัดพอร์ตลงทุน 2 กรณี นั่นคือการจัดพอร์ตลงทุนโดยประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนแบบไม่มีข้อจำกัดเชิงอันดับ กับการจัดพอร์ตลงทุนโดยประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนแบบมีข้อจำกัดเชิงอันดับ และวัดประสิทธิภาพของแต่ละกรณีด้วยค่าประมาณอรรถประโยชน์ จากการศึกษาพบว่าการจัดพอร์ตลงทุนโดยมีข้อจำกัดเชิงอันดับจะให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าการจัดพอร์ตลงทุนแบบไม่มีข้อจำกัดเชิงอันดับ