วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของปัจจัย ได้แก่ อายุ ความรุนแรงของโรค การทำหน้าที่ของปอด ภาวะโรคร่วม องค์ประกอบในร่างกาย กลุ่มอาการทางกาย กลุ่มอาการทางจิตใจ การรับรู้ความสามารถของตนเอง การปฏิบัติตามแผนการรักษา และการสนับสนุนทางสังคม ต่อความสามารถในการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ที่มารับการตรวจรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก หน่วยตรวจด้วยเครื่องมือพิเศษ และคลินิกตรวจสมรรถภาพปอด ของโรงพยาบาลเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ โรงพยาบาลตำรวจ และโรงพยาบาลตากสิน จำนวน 118 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความสามารถในการทำหน้าที่ แบบประเมินกลุ่มอาการทางกาย แบบประเมินกลุ่มอาการทางจิตใจ แบบประเมินการรับรู้ความสามารถของตนเอง แบบประเมินการปฏิบัติตามแผนการรักษา และแบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิและมีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.94, 0.77, 0.80, 0.93, 0.83 และ 0.93 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถในการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังอยู่ในระดับสูง โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.20 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.49 2. ความรุนแรงของโรค การรับรู้ความสามารถของตนเอง การสนับสนุนทางสังคมและองค์ประกอบในร่างกาย สามารถร่วมทำนายความสามารถในการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังร้อยละ 49.9 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสร้างสมการทำนายในรูปคะแนนมาตรฐานได้ ดังนี้ Zความสามารถในการทำหน้าที่=-.598Zความรุนแรงของโรค+.324Zการรับรู้ความสามารถของตนเอง+ .174Z การสนับสนุนทางสังคม + .137Z องค์ประกอบในร่างกาย