วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดของเสียอันเนื่องมาจากการผลิตเทฟลอน และหาสภาวะที่เหมาะสมของแต่ละปัจจัยโดยการออกแบบการทดลอง โดยทำการทดลองกับผลิตภัณฑ์ 2 รุ่น ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตเป็นปริมาณมากและเกิดของเสียในปริมาณมากด้วยคือ PV103(F4PN) และ PV102(G201) งานวิจัยนี้เริ่มจากการใช้แผนภาพแสดงเหตุและผล และการระดมสมอง ซึ่งทำให้ได้ปัจจัยเบื้องต้น 5 ปัจจัยคือ คือ อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 1 อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 2 อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 3 อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 4 และความเร็วผลิตภัณฑ์ โดยแผนการทดลองที่ใช้เป็นแบบแฟคทอเรียลดีไซน์ (2k) ระดับของปัจจัย 2 ระดับ ซึ่งจากผลการทดลองและการวิเคราะห์ข้อมูลโดยอาศัยหลักการทางสถิติพบว่ามี 4 ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเกิดของเสียในการผลิตเทฟลอนคือ อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 1 อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 2 อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 3 และอุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 4 จากการพิจารณาค่าที่เหมาะสมของระดับปัจจัยเพื่อการใช้งาน พบว่า อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 1 คือ 350 °C อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 2 คือ 370 °C อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 3 คือ 400 °C อุณหภูมิฮีทเตอร์โซน 4 คือ 280 °C และความเร็วของผลิตภัณฑ์คือ 80 cm/hr จากการทดลองเพื่อการยืนยันผลการทดลองของเทฟลอนทั้งสองรุ่น โดยเปรียบเทียบสัดส่วนของการเกิดของเสียในการผลิตเทฟลอนที่ได้จากการใช้ระดับปัจจัยที่ได้จากการทดลองมาใช้ในการผลิตจริง โดยใช้ข้อมูลการผลิตเทฟลอนทั้งสองรุ่นเป็นเวลา 3 เดือนพบว่าค่าสัดส่วนของเสียจากการผลิตเทฟลอนรุ่น G201 คือ 0.086 และ รุ่น F4PN คือ 0.1788 เปรียบเทียบกับ ค่าสัดส่วนของเสียก่อนการปรับปรุงของผลิตภัณฑ์รุ่น G201 คือ 0.1301 และ รุ่น F4PN คือ 0.2373 ซึ่งพบว่าระดับปัจจัยที่นำเสนอขึ้นมาใหม่สามารถลดของเสียของผลิตภัณฑ์รุ่น G201 ได้ 33.9% เป็นเงินประมาณ 500,000 บาทและผลิตภัณฑ์รุ่น F4PN คือ 24.65% คิดเป็นมูลค่าประมาณ 600,000 บาท