วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การขนส่งสินค้าที่มีการบรรทุกสินค้าไม่เต็มคันรถเป็นปัญหาที่สำคัญในการขนส่งทางถนนในปัจจุบัน ทำให้เกิดการสูญเสียการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ของรถ ดังนั้นเพื่อเป็นการบริหารจัดการพื้นที่ว่างของรถที่มีอยู่ให้เกิดประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแบบจำลองทางคณิตศาสตร์การจัดสรรความต้องการขนส่งสินค้า ภายใต้สถานการณ์ที่มีสินค้าหลายรายการและรถหลายคันที่มีลักษณะที่แตกต่างกัน เช่น วันที่พร้อมใช้งาน,เส้นทางในการขนส่ง,ปริมาณของสินค้า,ความจุว่างของรถที่มีอยู่ เป็นต้น โดยการประยุกต์แบบจำลองปัญหาการขนส่งมาใช้ในการหาคำตอบ ในการจัดสรรความต้องการขนส่งสินค้าให้กับรถในงานวิจัยนี้จะทำการพิจารณาลักษณะข้อมูลของสินค้าและรถใน 3 มิติ คือ เส้นทาง,เวลา,และความจุทั้งในด้านน้ำหนักและปริมาตร เนื่องจากรถแต่ละคันมีความสามารถในการขนส่งสินค้าแต่ละรายการได้ไม่เท่ากัน ทำให้เกิดรูปแบบการขนส่งสินค้าที่แตกต่างกัน จากแบบจำลองปัญหาการขนส่งในงานวิจัยนี้ได้ทำการกำหนดค่าสัมประสิทธิ์ซึ่งเป็นค่าที่ใช้แทนรูปแบบการขนส่งสินค้าแต่ละรายการด้วยรถแต่ละคันที่เกิดขึ้นในการจัดสรรรถขนส่ง แทนการใช้ค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้าแต่ละรายการด้วยรถแต่ละคัน เพื่อให้การจัดสรรความต้องการในการขนส่งสินค้าให้กับรถเกิดผลการจัดสรรที่มีรูปแบบการขนส่งที่ตรงตามความต้องการมากที่สุด เช่นเกิดการโอนถ่ายสินค้าระหว่างคันรถน้อยที่สุด เป็นต้น ขั้นตอนในการจัดสรรรถขนส่งที่นำเสนอในงานวิจัยนี้แบ่งได้เป็น 4 ขั้นตอน คือ 1)ขั้นตอนการเลือกข้อมูลของสินค้าและรถที่จะนำมาทำการจัดสรร 2)การจับคู่ความต้องการขนส่งกับรถคันที่สามารถทำการขนส่งให้กับสินค้าแต่ละรายการได้โดยการสร้างจุดของความต้องการในการขนส่งและรถ 3)การกำหนดค่าสัมประสิทธิ์ประจำเส้นของการขนส่งสินค้าแต่ละรายการด้วยรถแต่ละคัน 4)การจัดสรรความต้องการขนส่งให้กับรถคันที่มีความเหมาะสมด้วยแบบจำลองการขนส่ง ในงานวิจัยนี้ได้ทำการวิเคราะห์ผลการกำหนดค่าสัมประสิทธิ์การขนส่งเพื่อเป็นแนวทางในการกำหนดค่าสัมประสิทธิ์การขนส่ง พบว่าเมื่อไม่ต้องการให้เกิดรูปแบบการขนส่งใดขึ้นในผลการจัดสรร ให้ทำการกำหนดค่าสัมประสิทธิ์การขนส่งในกลุ่มรูปแบบการขนส่งนั้นให้มีค่ามากกว่ากลุ่มอื่น ซึ่งจะส่งผลให้ผลการจัดสรรรถขนส่งในกลุ่มอื่นๆมีค่าที่เปลี่ยนไปด้วย