วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมร่วมกับการฝึกสติ ต่อพฤติกรรมการเลิกสูบบุหรี่และปัจจัยทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องในนักเรียนชายระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีการทดสอบก่อนและหลังการทดลองแบบมีกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 ที่มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่และแสดงความต้องการเลิกสูบบุหรี่ จำนวน 34 คน ประกอบด้วยกลุ่มทดลอง 17 คน และกลุ่มควบคุม 17 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง ในระยะดำเนินการวิจัย กลุ่มทดลองเข้าร่วมกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาสัปดาห์ละครั้ง รวมทั้งสิ้น 6 ครั้ง ครั้งละ 2 ชั่วโมง กลุ่มตัวอย่างตอบแบบบันทึกพฤติกรรมการสูบบุหรี่ มาตรวัดการควบคุมตนเอง มาตรวัดระดับการมีสติสำหรับวัยรุ่น และมาตรวัดการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเลิกบุหรี่ ในช่วงก่อนและหลังการวิจัย มีการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนาม (MANOVA) ทั้งแบบเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มและวัดซ้ำ ผลพบว่า ในช่วงหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีปริมาณการสูบบุหรี่ต่ำกว่าก่อนเข้ากลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ในขณะที่ไม่พบความเปลี่ยนแปลงของคะแนนการควบคุมตนเอง การมีสติ และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเลิกบุหรี่ และเมื่อเปรียบเทียบคะแนนตัวแปรที่ศึกษาระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง ไม่พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ